برچسب فلسفه جدید

سایه «زمین و خدایان» بر هستی شناسی انسان و خود هستی در اندیشه هایدگر / «کلیدِ» ورود به جهان هایدگر پس از نقد متافیزیک

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از سرویس دین و اندیشه ایبنا، پریا حیدری، دانش‌آموخته جامعه‌شناسی نوشت: مارتین هایدگر یکی از تأثیرگذارترین و جنجالی‌ترین فیلسوفان قرن بیستم، شخصیتی است که آثارش همچنان محل مناقشه و منبع الهام در حوزه‌های فلسفه، الهیات، ادبیات و نظریه‌ی انتقادی باقی مانده است. دغدغه‌ محوری فلسفه‌ او، یعنی «مسئله‌ وجود» یا هستی (Sein)، تلاشی برای فراروی از تاریخ متافیزیک غربی بود که از نظر او، هستی را به موجودات فروکاسته و معنای اصلی آن را به فراموشی سپرده بود.

حاکمیت پلیس دیجیتالی با فکرخوانی مستقیم / عصر دیجیتال ژیژک ثبت مستقیم تجربه درونی، حتی کلمات و ذهن آدمی

گروه اندیشه: عرفان خیرخواه روان درمانگر تحلیلی، در مقدمه معرفی کتاب «هگل در مغز سیمی» که روزنامه ایران منتشر شده، به پیامدهای عصر دیجیتال بر آزادی و خودآگاهی انسان می پردازد. خیرخواه در مقدمه مطلب خود می نویسد: اسلاوی ژیژک یکی از پرجنجال‌ترین، پرکارترین و تأثیرگذارترین فیلسوفان زنده جهان است. او سال ۱۹۴۹ در شهر لیوبلیانا اسلوونی متولد شد و از دهه ۱۹۸۰ تاکنون ده‌ها کتاب، مقاله و سخنرانی ارائه کرده است. ژیژک که اکنون استاد فلسفه دانشگاه لیوبلیاناست به دلیل سبک خاص خود شناخته می‌شود: ترکیبی عجیب از فلسفه هگل و لاکان، مثال‌های روزمره از فیلم‌های هالیوودی، موسیقی پاپ، جوک‌های سیاسی و تحلیل‌های تند از مسائل روز سیاسی. او اغلب در یک صفحه از فروید به هگل می‌پرد، سپس ناگهان به یک فیلم کمدی هالیوودی اشاره می‌کند و بعد با طنز تلخ به سیاست جهانی می‌رسد. همین سبک پرجنب‌وجوش و غیرآکادمیک باعث شده هم طرفداران بسیار زیادی داشته باشد و هم منتقدان تندی، که او را «دلقک فلاسفه» می‌نامند. ژیژک روانکاوی ژاک لاکان را جدی‌ترین ابزار برای درک جهان معاصر می‌بیند و معتقد است بدون درک ناخودآگاه و ساختارهای نمادین، نمی‌توان سیاست، فرهنگ و تکنولوژی امروز را به درستی فهمید. او از سرمایه‌داری جهانی، ایدئولوژی لیبرال، فمینیسم لیبرال و ملی‌گرایی به یک اندازه انتقاد می‌کند و همیشه تلاش می‌کند تناقضات پنهان هر پدیده‌ای را آشکار سازد. یکی از ویژگی‌های بارز ژیژک، سرعت و حجم بالای تولید آثارش است. در ادامه به سراغ یکی از آثار تازه ترجمه شده او به نام «هگل در مغز سیمی» می‌رویم که توسط عباس زیدی‌زاده ترجمه و توسط مؤسسه انتشارات فلسفه منتشر شده است.» این مطلب را در ادامه می خوانید:

عبور از بن بست های استراتژیک با آشتی ملی

گروه اندیشه: دکتر محمدرضا تاجیک با تحریر یادداشتی در جماران، با تکیه بر حکمت عملی فارابی، تأکید می‌کند که ایران در شرایط حساس کنونی نیازمند بازنگری در سیاست‌گذاری است. او راه برون‌رفت از بن‌بست‌های فعلی را گسترش دیپلماسی فراتر از دولت‌ها، آشتی ملی، درک واقع‌گرایانه از موازنه قدرت و نمایش اراده‌ای جدی برای تغییر و بهبود وضعیت عمومی مردم می‌داند تا از طریق عقلانیت و فرصت‌شناسی، آینده‌ای پایدار رقم بخورد.

«دیدن در تاریکی» بررسی می‌شود

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین‌واندیشه ایبنا، نشست کارشناسی کتاب «دیدن در تاریکی؛ خودمان را از میان احوال تیره‌مان ببینیم و بشناسیم» به‌همت خانه حکمت، کافه فلسفه با همراهی امیراحسان کرباسی‌زاده روز یکشنبه بیستم اردیبهشت‌ماه برگزار می‌شود.

پورجوادی: همه را از «دادبه» گرفتند. از همۀ ما هم می‌گیرند / میرانصاری: همۀ عمر، ایران و انسان را فریاد زد

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین‌واندیشه ایبنا، حمیدرضا محمدی نوشت: آیین یادبود چهلمین روز درگذشت «اصغر دادبه»، مدیر فقید بخش ادبیات و عضو شورای عالی علمی مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی با عنوان «شیدای میهن»، عصر سه‌شنبه، پانزدهم اردیبهشت در مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی برگزار شد.

بزرگ‌ترین کابوس بشر عصر دیجیتال دنیای بدون رنج و مرگ / شفافیت مطلق فناوری، «سوژه آزاد» را به بن‌بست تاریخ می‌کشاند

 گروه اندیشه: یادداشت حاضر که در روزنامه ایران منتشر شده، به بررسی بخش پایانی کتاب «هگل و مغز سیمی» اثر اسلاوی ژیژک می‌پردازد که در آن مفهوم «آخرالزمان دیجیتال» واکاوی شده است. ژیژک هشدار می‌دهد که اتصال مستقیم مغزها و تحقق «تکینگی»، پایان فیزیکی جهان نیست، بلکه به معنای نابودی «سوژه انسانی» و عمق وجودی اوست. او میان وعده‌ی بهشت‌گونه‌ی تکنولوژی (جهانی بدون رنج و مرگ) و حقیقت تلخ آن یعنی «آخرالزمان بدون پادشاهی» تمایز قائل می‌شود؛ وضعیتی که در آن انسان با از دست دادن محدودیت‌ها و شکاف‌های درونی خود، از انسانیت تهی می شود. ژیژک با طرح مفهوم «سقوط از سقوط»، معتقد است خروج از نقص‌های انسانی، ما را به موجوداتی مکانیکی تبدیل می‌کند که دیگر قادر به تجربه لذت واقعی یا خلق تاریخ نیستند. در نهایت، او راه نجات را نه در نفی مطلق فناوری، بلکه در حفظ «هسته‌ی ناگفتنی سوژه»، پذیرش آگاهانه محدودیت‌ها و توانایی گفتن «نه» به شفافیت مطلق دیجیتال می‌داند تا آزادی و خودآگاهی در عصر پیوندهای مغزی قربانی نشود. این مطلب را در ادامه می خوانید:

استراتژی بقا؛ حرکت از نهادهای مدنی به نهادهای خیریه / جامعه مدنی ابزاری برای هژمونی دولت تا پناهگاه جامعه / پل‌های لرزان میان دولت و مردم

گروه اندیشه: دوماهنامه راهبردی چشم انداز ایران، گفت و گویی منتشر کرده تحت عنوان «استراتژی بقا؛ حرکت از نهادهای مدنی به نهادهای خیریه» . این گفت و گو توسط طیبه سلیمانی با زهرا توحیدی انجام شده است. سلیمانی در مقدمه خود بر این گفت وگو نوشته است: « جامعه مدنی در ایران مفهومی است که همواره میان دولت و شهروندان در رفت‌وآمد بوده است. این جامعه شبکه‌ای از نهادهای مستقل، انجمن‌ها، رسانه‌ها و گروه‌های مردمی است که تلاش می‌کنند خواست عمومی را بیان کنند. از دوران مشروطه تا امروز، جامعه مدنی نقش مهمی در طرح مطالبات اجتماعی و سیاسی داشته است. با این حال، محدودیت‌های قانونی و فشارهای سیاسی گاهی مانع گسترش آن شده‌اند. کارشناسان معتقدند تقویت گفت‌وگوی دولت و جامعه می‌تواند به کاهش تنش‌ها کمک کند. بسیاری آینده جامعه مدنی را به تحولات فرهنگی و مشارکت جوانان گره می‌زنند. در این باره، با خانم زهرا توحیدی دانش آموخته علوم اجتماعی و فعال سیاسی مدنی به گفت وگو نشسته‌ایم.» این گفت و گو را در ادامه می خوانید:

اندیشیدن به بی‌هدفی / چگونه بی‌هدفی می‌تواند زندگی را از چنگ کار نجات دهد؟

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا، مسعود تقی‌آبادی نوشت: «تقویم بی‌هدفی» نوشته‌ی تام لاتس، استاد نویسندگی خلاق و سردبیر نشریه‌ی ادبی مهمی در ایالات متحده، کتابی است که می‌کوشد از موقعیتی بسیار روزمره، یعنی احساس گناه در برابر «وقت تلف کردن»، پرسشی جدی بسازد. ترجمه‌ی فارسی کتاب به قلم حمیدرضا کیانی و در شر اطراف منتشر شده و خود را در امتداد سنتی قرار می‌دهد که از جستارهای مونتنی تا تأملات معاصر درباره‌ی فراغت، بطالت و کار ادامه یافته است. متن، به جای ارائه‌ی یک نظریه‌ی منسجم و خطی، از مجموعه‌ای بخش‌های کوتاه تشکیل شده که هر یک از زاویه‌ای خاص، به نسبت میان بی‌هدفی، ادراک و شکل‌های مختلف زندگی معاصر می‌پردازد.