به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا، مسعود تقیآبادی نوشت: «تقویم بیهدفی» نوشتهی تام لاتس، استاد نویسندگی خلاق و سردبیر نشریهی ادبی مهمی در ایالات متحده، کتابی است که میکوشد از موقعیتی بسیار روزمره، یعنی احساس گناه در برابر «وقت تلف کردن»، پرسشی جدی بسازد. ترجمهی فارسی کتاب به قلم حمیدرضا کیانی و در شر اطراف منتشر شده و خود را در امتداد سنتی قرار میدهد که از جستارهای مونتنی تا تأملات معاصر دربارهی فراغت، بطالت و کار ادامه یافته است. متن، به جای ارائهی یک نظریهی منسجم و خطی، از مجموعهای بخشهای کوتاه تشکیل شده که هر یک از زاویهای خاص، به نسبت میان بیهدفی، ادراک و شکلهای مختلف زندگی معاصر میپردازد.
بیهدفی در سایهی اخلاق کار
تس با اشاره به سنتهایی که در آنها تعلیق هدف، شرط نوعی رهایی یا آگاهی عمیقتر دانسته شده، این امکان را طرح میکند که مواجههی انسانی با محدودیت و مرگ، شاید نیازمند آن باشد که بخشی از زندگی را غیرپروژهای، غیرقابل جمعبندی و از پیش بیپاسخ بگذارد.
در همهی این موارد، متن از صدور حکم ارزشی نهایی پرهیز میکند. پرسش اصلی کتاب نه این است که «بیهدفی خوب است یا بد»، بلکه این است که در جهانی که منطق کار و هدف به همهی ساحتهای زندگی سرایت کرده، بیهدفی چه نسبتی با ادراک، تخیل، لذت، ترس و امید ما پیدا میکند. از این منظر، «تقویم بیهدفی» را میتوان تلاشی دانست برای باز کردن میدان بحثی که هم به فلسفه و نظریهی اجتماعی بدهکار است، هم به ادبیات و هنر، و هم به جزئیات زندگی روزمرهی خوانندهای که هر روز در انتخاب بین کار مفید و «وقت تلف کردن» مردد میشود.
۲۱۶۲۱۶