برچسب دریا قدرتی پور

آب تبخیر می‌شود، سیاست چکه می‌کند و مردم تشنه می‌مانند

در دومین ماه پاییز، اصفهان در لبه خطر بی‌آبی قرار گرفته است؛ خطری که از همان روزهای هشدار رسمی استاندار در دهم مهر آغاز شد. او همان شب در گفت ‌وگوی تلویزیونی برنامه بر مدار توسعه اعلام کرد:«احتمالاً از بهمن به بعد آبی برای خوردن نداریم.» جمله ‌ای که شوک تازه‌ ای به افکار عمومی وارد کرد؛ این جمله نه پیش‌بینی بدبینانه بلکه ترجمان واقعیت آماری بحرانی است که سال‌ ها در لایه‌های مدیریتی نادیده گرفته شده. چرا که پس از گذشت بیش از یک ماه، تصمیم‌ها همچنان «چکه» می‌کنند و مدیران میان وعده و هشدار معلق مانده ‌اند.

رنج گرانِ کارگران در فصل کوچ

آسمان که ناخن خشکی کرد، زمین هم بی رحم شد و برای ابراهیم، قاسم، غلام و حسن و خیلی های دیگر ماندن جایز نبود. حالا میدان شهر پر شده از چهره های سوخته و تفتیده از زمین های خشکی که به آنها بی وفایی کرد و از همان موقع فصل بی مزد کارگران شروع شد.

نصف ‌جهان تنها با صدای نسل جوان جان می گیرد

اصفهان دیگر در مسیر گذار آرام نیست. با نرخ باروری 4/1 فرزند به ‌ازای هر زن، سن ازدواج مردان ۳۱ سال و زنان ۲۸ سال، و سهم سالمندان بالای ۱۳ درصد، چهره جمعیتی شهر به سوی پیری می ‌رود. این عددها کنار هم نشان می‌دهند که چرخه تولد و جایگزینی تحلیل رفته است.

زخم فرسودگی بیمارستان های اصفهان به استخوان رسیده

اینجا، پشت شیشه‌ های کدر پذیرش اورژانس در یکی از بیمارستان های دولتی اصفهان، ساعت با ضربان نامنظم سرفه و ناله های بیماران تنظیم می‌شود. در هر ده دقیقه، بیش از سی نفر پشت شیشه های انتظار نفس می‌کشند. این یک آمار رسمی نیست، ضربانِ قلبِ بحرانی‌ است که از زیر سقفِ ترک ‌خورده درمان شنیده می‌شود.