در دومین ماه پاییز، اصفهان در لبه خطر بیآبی قرار گرفته است؛ خطری که از همان روزهای هشدار رسمی استاندار در دهم مهر آغاز شد. او همان شب در گفت وگوی تلویزیونی برنامه بر مدار توسعه اعلام کرد:«احتمالاً از بهمن به بعد آبی برای خوردن نداریم.» جمله ای که شوک تازه ای به افکار عمومی وارد کرد؛ این جمله نه پیشبینی بدبینانه بلکه ترجمان واقعیت آماری بحرانی است که سال ها در لایههای مدیریتی نادیده گرفته شده. چرا که پس از گذشت بیش از یک ماه، تصمیمها همچنان «چکه» میکنند و مدیران میان وعده و هشدار معلق مانده اند.
به گزارش عصر اصفهان نیوز، نویسنده:دریا قدرتی پور/سخنان نمایندگان مانند لباسهای بعد از عید، تنها برای مصرف رسانه ای است؛ در حالی که ذخیره سد زاینده رود هر روز فروتر میرود و عددها واقعیت را فاش تر میکنند. سد زاینده رود اکنون حدود ۱۶۱ میلیون مترمکعب آب دارد؛ ۱۰۳ میلیون مترمکعب کمتر از مدت مشابه سال گذشته است، در حالی که تراز طبیعی آن در وضعیت پایدار باید میان ۷۰۰ تا ۸۰۰ میلیون مترمکعب قرار بگیرد. حتی در سالهای خشک نیز این رقم معمولاً از ۳۰۰ میلیون مترمکعب پایین نمیآمد. این در حالی است که مصرف ماهانه آب شرب استان حدود ۳۰ میلیون مترمکعب برآورد میشود؛ بنابراین اگر هیچ بارشی رخ ندهد، ذخیره شرب در کمتر از چهار ماه تمام میشود.