برچسب دریا قدرتی پور

اشباحی هستند که ‌در حیاط مدارس اصفهان راه می‌روند، دفتر مشق‌شان هنوز آبی و خط‌خطی است، اما چشمانشان با خورشید نوجوانی قهر کرده‌اند؛ نفس می‌کشند، اما به رسمیت شناخته نمی‌شوند. رنگ‌های دنیای آنها سبز و سرخ و ارغوانی زنگ ‌های تفریح نیست، فقط خاکستری نشئگی و سیاهی خماری است. تعداد بهارهایی که دیده‌اند، هنوز به هجده نرسیده؛ اما بی‌آنکه کسی دستشان را بگیرد، از نیمکت تا پیاده‌ رو، از زنگ ورزش تا گوشه تاریکی در بوستان‌ها، سقوط کرده‌اند.

زیر سایه‌ برج های آجری و وعده‌های نیمه ‌تمام، اصفهان هنوز شهری است که برای نابینایانش قانونی نابینا دارد. مسیر قانون‌ مداری، خم می‌شود، می‌پیچد و درست جایی گم می‌شود که نقطه‌ های قرمز پونز روی نقشه تمام می‌شوند. زیر هر پونز، خیابانی است که نامش روشن است اما مسیرش تاریک. قانونِ حمایت روی کاغذ مانده و شهر روی فراموشی ساخته شده؛ مثل نقشه ‌ای که لایه‌ هایش در هم رفته باشد و هیچ مسیر دسترس ‌پذیری از دلش بیرون نزند.

بستر رود در غروب، مثل تنِ ترک ‌خورده‌ای ا‌ست که خاطره آب را در خود پنهان کرده، لاک ‌پشت‌ها بر ترک ‌های زاینده رود برجا مانده ‌اند؛ پوست ترک‌ خورده‌ شان میان نمک و خاک پیچیده و چشم‌هایشان دیگر در هیچ سویی باز نمی‌شود. لاک ‌پشت‌ها، نخستین شهیدان بی‌آبی، گور خود را در ذهن ما کنده اند و رود نفس ندارد. بادی که از پهنه‌ خشک بستر برمی‌ خیزد، بوی خاک سوخته را تا خیابان آمادگاه می ‌برد و اینجا در آخرین روزهای مهر، آسمان اصفهان هنوز بی ‌مِهر است.

گاهی بود انسان در جایی رقم می‌خورد که کسی نمی‌ بیندش. در گوشه‌ حیاط مدرسه، کنار موتورخانه ‌ای که هر چند ساعت صدا می‌دهد، یا اتاقک کوچکی که بوی گازوئیل و شوینده گرفته، در همان‌ جا که کودکان با خنده از کنارش می‌گذرند، بی‌آنکه بدانند جهانِ کوچکی است برای کسی که نامش بابای مدرسه است.

در اصفهان، شهر دود و فولاد، بحث درباره سلامت سوسیس و کالباس دیگر یک دغدغه تغذیه ‌ای نیست و به مسئله ‌ای اجتماعی و امنیتی در حوزه‌ غذا تبدیل شده است آن‌ هم در آستانه‌ روز جهانی غذا، روزی که جهان از حق دسترسی ایمن و برابر به خوراک سخن می‌گوید؛ بازاری دوگانه در برابر مردم ایستاده است.

سیاست جمعیتی دهه اخیر در استان اصفهان در ظاهر برای حمایت از خانواده طراحی شد اما در عمل به محدودیت برای سلامت زن تبدیل گردید. پس از اجرای مصوبه سال ۱۴۰۱ درباره کنترل سقط جنین، کمیسیون‌های صدور مجوز در بیمارستان الزهرا و مرکز درمان ناباروری رحمت با حجم بی‌سابقه‌ای از درخواست مواجه شدند.