برچسب مدافع امنیت

همسرم زمان کرونا علاوه بر کار شرکت و کار خیریه مسجد که بر عهده داشت، خیلی هم به مردم در آن ایام سخت کمک می‌کرد. آنقدر که حضورش در منزل خیلی کم شده بود. گاهی آنقدر کارش زیاد بود که باعث می‌شد گوشت‌هایی که باید برای خیرین خرد و تقسیم می‌کرد، به ما می‌داد تا خودمان در منزل خرد و تقسیمش کنیم

شب ۱۹ دی ماه ساعت ۹ شب با آقا مجید تماس گرفتم، ولی جواب نداد. گفتم حتماً سرش شلوغ است. تا نصف شب منتظر تماسش بودم، وقتی تماس می‌گرفتم، گوشی یا خاموش بود یا جواب نمی‌داد. ساعت هشت صبح با شماره یکی از دوستان آقا مجید تماس گرفتم تا ایشان صدای من را شنید گفت: با شما تماس می‌گیرم. به دلم افتاد دیگر همه چیز تمام شده است

یکی از دوستان پسرم به نام شهید موسوی در یگان ویژه تهران به شهادت رسید. بچه‌های پادگان‌شان شهید شده بودند و پسرم آنجا نبود. همیشه می‌گفت دعا کنید من هم شهید شوم. می‌گفتم پسرم مراقب خودت و مردم باش. می‌گفت مردم از خود ما هستند. ما مراقب‌شان هستیم تا امنیت داشته باشند

بعد از ظهر روز حادثه، همسرم زنگ زد و گفت فراخوان زده‌اند و قرار است از سرکار به بسیج برویم. بعد رو به من کرد و گفت: «حلالم کن.» البته همیشه در حرف‌هایش از من حلالیت می‌طلبید، ولی گویا آن روز مفهوم حرفش فرق داشت. با زدن این حرفش گویا آب یخ روی من ریختند

برادرم به عنوان یک نیروی فراجا سال‌ها در مناطق مرزی خدمت کرد و به گشت‌زنی در آن مناطق پرداخت. او سال‌ها به دنبال شهادت در سرحدات کشورمان بود. از سوی دیگر حسن دست‌پرورده پدری، چون شهید علی بیات بود که بار‌ها به عنوان یک رزمنده به جبهه‌های دفاع مقدس رفته بود