برچسب فلسفه سیاسی

نشست «جنگ و اختلاف» نظر با ارائه حسین شیخ‌رضایی

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا در نشست «جنگ و اختلاف نظر» دکتر حسین شیخ‌رضایی سخن پژوهشگر فلسفه و مطالعات علم  سخنرانی خواهد کرد. نشست «جنگ و اختلاف نظر» از سلسله دیدارهای نویسندگان و خوانندگان است که به همت مجله سیاست‌نامه با همکاری سرای علوم انسانی برگزار می شود. 

هیچ کتابی به جز کتاب مقدس به اندازه مانیفست ترجمه و منتشر نشد / میراث گوته در دستان مارکس؛ وقتی ادبیات جهانی به تسخیر بازار در می‌آید

 گروه اندیشه: به مناسبت زادروز کارل مارکس، پیام حیدر قزوینی مطلب نوشته در روزنامه شرق. از نظر قزوینی، «مانیفست کمونیست» فراتر از یک بیانیه سیاسی، اثری درخشان در تراز ادبیات جهانی است که مارکس در آن با وام‌گیری از ایده «ادبیات جهانی» گوته، پیوندی عمیق میان فرم‌های روایی و واقعیت‌های اقتصادی برقرار کرد. مارکس با تکنیک «مونتاژ»، شش فرم ادبی متمایز از جمله روایت تاریخی، داستان گوتیک و پرسش‌وپاسخ را در ظرف ۱۴ هزار کلمه چنان در هم آمیخت که اثری «ابر-حماسی» خلق کرد؛ متنی که به تعبیر پیتر آزبورن، نه با تئوری محض، بلکه با قدرت «فرم ادبی» و ایماژیسم پرطراوت، تجربه تاریخ را بازنمایی می‌کند. این نوشتار بر آن است که رسالت مارکس در مانیفست، استفاده از زبان به مثابه کنش بود تا با ترسیم تصویری سه‌لته‌ای از گذشته، حال و آینده، «میل به تغییر» را به ضرورتی تاریخی بدل کند. مانیفست با تعالی بخشیدن به ژانر بیانیه، به مجازی برای آرزوی تغییر بدل شد که در آن کار ادبی و عمل سیاسی متناوباً به یکدیگر تبدیل می‌شوند. این مطلب را در ادامه می خوانید: 

بحران علوم سیاسی: عجز نظریه‌های عاریتی از حلّ معمای ایران / مدرنیته و جنگ روایت ها؛ از افسون مارکسیسم تا بیداری مشروطه

گروه اندیشه: شیرین نائف با انتشار مقاله ای در شماره ۲۱ سیاست‌نامه، به مرزبندی جریان‌های فکری ایران بر اساس تلقی آن‌ها از مدرنیته پرداخته است، جایی که مشروطه‌خواهان با تکیه بر حکومت قانون و سنت ملی، در تقابل با مارکسیست‌های ایدئولوژی‌زده قرار می‌گیرند. نویسنده با نقد «علوم سیاسی ترجمه‌ای»، این رشته را دچار بحران و غافل از مسائل بومی توصیف می‌کند. نویسنده راه برون‌رفت از این انسداد را بازگشت به دانش حقوق، تحلیل منطق انحطاط در اندیشه کلاسیک ایرانی و تداوم آگاهی ملی برای نسل آینده دانشمندان این حوزه می داند. خلاصه این مقاله در زیر از نظرتان می گذرد: 

بازخوانی انقلابی که زنده است / کتاب‌هایی درباره پیش و پس از شرایط انقلابی / جست‌وجوی نطفه انقلاب در موسیقی، ادبیات و خاطرات

گروه اندیشه: این مطلب به معرفی مجموعه‌ کتاب‌هایی از نشر «اگر» می‌پردازد که بدون ساده‌انگاری، ریشه‌های فرهنگی و اجتماعی انقلاب ۱۳۵۷ را واکاوی می‌کنند. آثار این مجموعه با نقد روایت‌های سفارشی و تقابلی، تحولات ایران را در حوزه‌هایی چون موسیقی دهه شصت، شکوفایی ادبیات سال ۴۸ و تبدیل مصدق تاریخی به اسطوره ،بررسی می‌کنند. این مطلب را در ادامه می خوانید: 

محمدرضا تاجیک: ترامپ قربانی قدرت خود می شود/ قربانی‌سازی؛ از اسطوره‌های باستان تا دنیای مدرن / شطرنج‌بازان سیاسی در تله‌ی «بلاگردان خودساخته»

  گروه اندیشه: دکتر محمدرضا تاجیک، نظریه‌پرداز و استاد دانشگاه، در یادداشتی که برای انتشار در اختیار انصاف نیوز قرار داده ، با تکیه بر نظریه «میل تقلیدی» رنه ژیرار، نشان می‌دهد که ریشه‌ی خشونت‌های اجتماعی در حسادت و تقلید از امیال دیگران نهفته است. جوامع برای مهار این بحران، به «بلاگردان» و قربانی کردن بی‌گناهان متوسل می‌شوند تا آرامشی موقت بیابند. نویسنده با انطباق این الگو بر شطرنج سیاسی ترامپ، هشدار می‌دهد که تلاش برای قربانی کردن ایران یا دیگران جهت فرار از بن‌بست‌های خودساخته، به دلیل آگاهی مدرن و شورش مهره‌ها، فرجامی جز فروپاشی و قربانی شدن خود بازی‌گردان نخواهد داشت. این مطلب را در ادامه می خوانید:

نخبگان سیاست زرگری پیشه نکنند به میدان بیایند

 گروه اندیشه: پیام افشار دوست در یادداشتی در کانال خود، با نقد رویکرد سرزنشگر نخبگان نسبت به دولت، بر ضرورت گذار از ملامت صرف به سمت ظرفیت‌سازی تأکید می‌کند. نویسنده معتقد است در شرایط خطیر کنونی، نخبگان باید به‌جای پیش‌بینی شکست‌ها و تضعیف مشروعیت، بر مبنای «منطق قدرت» به خلق راهکارهای هم‌افزا و توانمندسازی توأمان جامعه و حکومت بپردازند. این یادداشت را می خوانید:

روایت علی میرسپاسی استاد دانشگاه نیویورک در باره همدلی بزرگ ایرانیان در جنگ / جنگ به لحظه‌ای تبدیل شد که جامعه ایران خود را بی‌پرده‌تر دید

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از جماران، علی میرسپاسی استاد جامعه‌شناسی دانشگاه نیویورک با اشاره به اینکه جنگ برخی جنبه‌های زندگی و جامعه را برجسته‌تر می‌کند، گفت: ایرانِ دوره جنگ به شکلی ادامه همان جامعه پیش از وقوع جنگ است و جنگ را نمی‌توان یک گسست ساختاری در کشور دانست. جنگ برخی جنبه‌های زندگی و جامعه را برجسته‌تر می‌کند. شاید بهترین توصیف این باشد که جنگ، جامعه را مانند آینه‌ای بسیار روشن‌تر در برابر ما قرار می‌دهد و آنچه پیش‌تر در جامعه وجود داشته، اما کمرنگ یا پنهان بوده، آشکارتر می‌شود.