برچسب فلسفه سیاسی

نظر آیزاک آسیموف درباره «۱۹۸۴» جرج اورول؛ بازخوانی انتقادی یک کلاسیک ادبی

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ایبنا به نقل از اوپن کالچر نوشت که در دهه ۲۰۲۰، خواننده‌ای که برای نخستین‌بار نام رمان «۱۹۸۴» را می‌شنود، شاید به ‌سختی آن را در زمره علمی‌تخیلی قرار دهد. اما در سال ۱۹۴۹، زمان انتشار کتاب، این عنوان به‌وضوح به آینده‌ای دور اشاره داشت. حتی با نزدیک شدن به دهه ۱۹۸۰ نیز، این اثر همچنان تصویری از یک آینده تمامیت‌خواه و تکنولوژیک را تداعی می‌کرد.

انتشارات راتلج زندگینامه مجتهد شبستری به زبان انگلیسی منتشر کرد / امر سکولار با دین در تقابل نیست

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین و اندیشه ایبنا، محمدحسن ابوالحسنی نوشت: کتاب «زندگینامه فکری محمد مجتهد شبستری(an intellectual biography of Mohammad mojtahed shabestari)» به زبان انگلیسی توسط انتشارات راتلج در سال ۲۰۲۵ منتشر شده است. این کتاب در ۲۹۶ صفحه و نوشتۀ کتایون امیرپور است.

آیا سلطه سیاسی امری اخلاقا مشروع است؟/تردید در ساختارهای جهان مدرن

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین و اندیشه ایبنا، الهام عبادتی، در جهان معاصر، شاید هیچ مفهومی به اندازه «دولت» و «سیاست» بدیهی و اجتناب‌ناپذیر به نظر نرسد. انسان امروز از لحظه تولد تا پایان زندگی، در شبکه‌ای از قوانین، نهادها، مالیات‌ها، انتخابات، سیاست‌گذاری‌ها و سازوکارهای حکمرانی زندگی می‌کند؛ چنان در این ساختار غوطه‌ور است که کمتر فرصت می‌کند درباره اصل آن پرسش کند. کتاب «علیه سیاست» نوشته آنتونی دو جَسِی، فیلسوف و نظریه‌پرداز سیاسی مجارستانی به ترجمه محدثه الفت شایان که به تازگی منتشر شده است دقیقاً از همین نقطه آغاز می‌شود: از تردید در چیزی که جهان مدرن آن را بدیهی‌ترین ضرورت زندگی اجتماعی می‌داند.

پادشاهی‌خواهی با طعم فاشیسم / نگاهی به یادداشت سروش دباغ در مجله آگاهی نو

 گروه اندیشه: مجله آگاهی نو که در زمینه جامعه و سیاست ( و فرهنگ و ادب ) اقدام به تولید دانش نظری می کند، در آخرین شماره خود مطلبی از سروش دباغ منتشر کرده است. کانال این مجله نیز این مطلب را با تیتر «پادشاهی‌خواهی با طعم فاشیسم» معرفی کرده است که در ادامه می خوانید:

توهم خردمندی در لباس «نادان پیچیده» / نادانی یعنی در فلسفه هگل قوی است ولی روابط انسانی نمی داند

 گروه اندیشه: گزارش مرجان قندی از مراسم سخنرانی«سجاد شول»، پژوهشگر اجتماعی، در روزنامه ایران، در باره یک سوال مرکزی و مهم است: «گرایش به خواندن کتاب‌های فلسفی در سال‌های اخیر در میان برخی جوانان و دانشجویان افزایش یافته، اما آیا مطالعه فلسفه بدون پیوند با مهارت‌های عملی زندگی می‌تواند به رشد فردی منجر شود یا برعکس به نوعی فاصله گرفتن از واقعیت‌های روزمره می‌انجامد؟

شبح «دیکتاتوری کلیک ها» بر فراز ایران / ظهور جامعه‌ی سه‌پاره زیر سایه فیلترینگ / الگوریتم‌ها توسعه ملی را نابود می کنند

 گروه اندیشه: دکتر سعید حجاریان در مجله آگاهی نو شماره ۱۸، بهار ۱۴۰۵ با انتشار یادداشتی به تحول جامعه ایران می پردازد. از نظر او تحول جامعه ایران، به سمت «سیاست توده‌ای» و پیدایش پارادایم «دیکتاتوری کلیکی» (Clicktatorship) است. این پدیده ناشی از انسداد گفت وگوی رسمی، تقلیل سیاست‌ورزی احزاب و حاکمیت به لایک و اعداد پلتفرمی، فیلترینگ و شکل‌گیری جامعه‌ی سه‌پاره است. این وضعیت با رواج اقتصاد زیرزمینی رمزارزها، کنشگران را در مثلث «دشنام، بهتان و سکوت» محصور کرده و دولت را ناگزیر به انتخاب میان پذیرش تکثر یا مواجهه با چرخه‌های خشونت می‌سازد. این مطلب را در ادامه می خوانید: 

جهان به‌مثابه اردوگاه 

گروه اندیشه: دکتر محمدرضا تاجیک در سایت مشق نو، یادداشتی نوشته با عنوان «جهان به‌مثابه اردوگاه» که در آن تلاش می کند با ابتناء نظریات آگامبن، وضعیت کنونی جهان و نوع تخاصم و جنگ آمریکا علیه ایران را توضیح بدهد. این مطلب را در ادامه می خوانید: 

نمره مردودی علوم سیاسی در ایران / صلح‌ناپذیری در دانش سیاست و نهاد قدرت

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین،  نویسنده این یادداشت مدعی است نهاد قدرت و دانش سیاست در ایران پس از پیروزی انقلاب به‌رغم مسئولیت اخلاقی، نهادی، حرفه‌ای و علمی بیش از آنکه مروج جامعه‌پذیری صلح در مناسبات انسانی، اجتماعی، محلی، منطقه‌ای و بین‌المللی و نیز در سطوح علمی و دانشگاهی باشد، متأثر از فضای سیاسی-ایدئولوژیک در ایران این دوران و نیز به دلیل بن‌مایه‌های ذهنی و پایگاه اجتماعی و فرهنگی رهبران نظام جدید خود یک طرف دعوا شده است؛ به طوری که هم نهاد قدرت و جریانات سیاسی اصلی حاکم و هم نهاد رسمی دانش سیاست که از مجاری شورای انقلاب فرهنگی و وزارت علوم رسمیت می‌یابند، مروج جامعه‌پذیری ناصلح شده‌اند و به صور مختلف خشونت آشکار و نهانی را در روح و فکر جامعه ملی و جامعه علمی علوم سیاسی کشور وارد کرده‌اند که در طول چهار دهه اخیر کم‌وبیش این مسیر پیگیری می‌شود.