گروه اندیشه: شیرین نائف با انتشار مقاله ای در شماره ۲۱ سیاستنامه، به مرزبندی جریانهای فکری ایران بر اساس تلقی آنها از مدرنیته پرداخته است، جایی که مشروطهخواهان با تکیه بر حکومت قانون و سنت ملی، در تقابل با مارکسیستهای ایدئولوژیزده قرار میگیرند. نویسنده با نقد «علوم سیاسی ترجمهای»، این رشته را دچار بحران و غافل از مسائل بومی توصیف میکند. نویسنده راه برونرفت از این انسداد را بازگشت به دانش حقوق، تحلیل منطق انحطاط در اندیشه کلاسیک ایرانی و تداوم آگاهی ملی برای نسل آینده دانشمندان این حوزه می داند. خلاصه این مقاله در زیر از نظرتان می گذرد:
****
ملاک تقسیمات جریانهای فکری در تاریخ اندیشه سیاسی معاصر ایران بر مبنای تلقی هر یک از آنها از منطق مدرنیته است. بخشی این منطق را در توجه به حکومت قانون و حقوق مدنی، دستهای آن را در تضاد بن رشته در ایران دچار بحران شده است و بازنگری و اصلاح آن ضروری است. و تا زمانی که علوم سیاسی به صورت نظری و عاریتی باقی بماند، تا حد بسیار محدودی قادر به بررسی دولت و ملت در ایران خواهد بود.
با این مقدمه کوتاه میتوان به این حرف جواد طباطبایی همدل بود که «بازگشت به نویسندگان و نظریهپردازان پر اهمیتی مانند خواجه نظامالملک طوسی و کوشش برای تحلیل نظر و عمل آنان این سود بزرگ را دارد که منطق انحطاط تاریخی و زوال اندیشه را روشن میکند». تردیدی نیست که با پیگیری منطق مشروطهخواهی، بازگشت به اهمیت دانش حقوق و تحلیل میراث و تداوم اندیشه سیاسی در سنت و اندیشه ایرانی نسل آینده دانشمندان علوم سیاسی تغییر خواهد کرد.
متن کامل این یادداشت را میتوانید در شماره ۲۱ سیاستنامه مطالعه کنید.
۲۱۶۲۱۶