برچسب فلسفه جدید

مروری بر مشروعیت عصر مدرن هانس بلومنبرگ / روشنگری، نسخه سکولارشده‌ی آخرت‌شناسی مسیحی / عقل مدرن چگونه از تله انقیاد گریخت؟

گروه اندیشه: مطلب حاضر خلاصه ای است از مطلبی که از ریچارد رورتی در شماره ۲۴ سیاست‌نامه منتشر شده است. این مطلب با کالبدشکافی دیدگاه هانس بلومنبرگ، به نقد دو کلان‌روایت متضاد درباره هویت عصر مدرن می‌پردازد؛ روایتی که مدرنیته را رهایی مطلق عقل از خرافه می‌داند و دیدگاه بدیلی که آن را صرفاً نسخه سکولارشده‌ی آخرت‌شناسی مسیحی قلمداد می‌کند. متن تبیین می‌کند بلومنبرگ با رد توامان علم‌گرایی روشنگری و الهیات هایدگری، به دنبال دفاع از خودآگاهی و هویت مستقل انسان مدرن است.

نقد تفکر مونیستیِ بیژن عبدالکریمی/ آکادمیسین‌ها نیز از زبانِ زهرآلودِ عبدالکریمی مصون نمانده‌اند / رویکرد بنیادگرایانه زیر نقاب هایدگر

گروه اندیشه: عباس موسایی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب، در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است ، با نقد ساختاری آرای بیژن عبدالکریمی، او را متهم می‌کند که با سوءاستفاده از فلسفه هایدگر و ادبیات فردیدی، رویکردی بنیادگرایانه را زیر ماسک «امر ملی» تئوریزه کرده است. نویسنده استدلال می‌کند که تعریف عبدالکریمی از ملی‌گرایی، در تخالف محض با حقیقتِ ملت یعنی شهروندان آزاد است. وی با شبیه‌سازی او به پروکروستس اساطیری، انحصارطلبی‌اش را عامل تخریب هویت ملی دانسته و می‌گوید این ناخوش‌آوازی، رونق ایران را می‌برد. این مطلب را در ادامه می خوانید:

اندیشه سیاسی آیت‌الله خامنه‌ای فراتر از فقه سنتی / واقع‌گرایی منظومه‌وار

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل سرویس دین‌واندیشه ایبنا ، کلیت اندیشه سیاسی رهبر شهید را می‌توان با عنوان «نظام ولایت» تفسیر و تعبیر کرد. نظام ولایت در این مقام به‌معنای یک نظام صرفاً اجتماعی نیست، بلکه گویای یک نظام مفاهیم است که شامل سبک زندگی و سبک اندیشه نیز می‌شود. به دیگر سخن، نظام ولایت را می‌توان شرحی بر روابط نظری بین مفاهیم مختلفی دانست که در اندیشه دینی وجود دارند و مفاهیمی چون توحید، نبوت، عدالت، آزادی، اخلاق، مسئولیت تکامل در اندیشه سیاسی ایشان ذیل نظام‌واره ولایت قابل تعریف هستند.

 رسول جعفریان و تبیین رویارویی نخعی و کسروی در باره مذهب و فلسفه سیاسی/ چهره گمنام فرهنگ نخعی

گروه اندیشه: دکتر رسول جعفریان در مقاله ای که در سیاست نامه شماره ۲۴ نوشته به بازخوانی دو دیدگاه متضاد درباره نسبت دین و سیاست در نگاه احمد کسروی و فرهنگ نخعی پرداخته است. خلاصه این مطلب را در ادامه می خوانید:  

شورش دائمی علیه عقل؛ بیگانگی ترامپیسم با خطاپذیری / ناسازگاری پوپولیسم و فلسفه

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، هومن هنرمند در سرویس اندیشه ایبنا نوشت؛ کتاب ترامپ و فیلسوفان به‌تازگی توسط نشر خوب راهی بازار کتاب شده است. لارس اسوندسن در این کتاب مطابق معمول مفاهیمی چون تنهایی، کار یا آزادی را بررسی نکرده بلکه به تحلیل ترامپ، ترامپیسم و جنبش ماگا از منظر و نگاه فیلسوفان متعدد پرداخته است. نکته‌ی قابل توجه این است که حتی اگر با نظرگاه بسیاری از فیلسوفان و اندیشمندان بدنام، رادیکال یا محافظه‌کار مثل نیکولا ماکیاولی، ادموند برک، کارل اشمیت و فریدریش هایک نیز به ترامپ و ترامپیسم نگاه شود به تناقض و ضدیت آن‌ها با یکدیگر مواجه می‌شویم. این شاید نشانی از این باشد که همواره فلسفه حتی در بدترین شکل خود از سطح عبور می‌کند و متوجه عمق مسائل می‌شود. عقلانیت در فلسفه رکنی اساسی است که در تقابل با تکانه‌های احساسی قرار می‌گیرد و پوپولیسم هیچ‌گاه با فلسفه سر سازگاری ندارد.

نفرین باعث شکست تیم ملی شد؛ تحلیل های شناختی متناقض

گروه اندیشه: علی ورامینی در یادداشتی با عنوان «یک تیم؛ از استیصال و تفسیر تا واقعیت»، که در کانال هم میهن منتشر شده، به روایت تلخ و پردرد یک شهروندِ بازمانده از جنگ (احتمالاً اشاره به تنش‌های اخیر ایران در سال ۱۴۰۴/۱۴۰۵) است، به کالبدشکافی رفتار متناقض و کینه‌توزانه اپوزیسیونِ جنگ‌خواه و کارشناسانِ مرعوب داخلی در قبال حضور تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ می‌پردازد. ورامینی با نقد رفتارهای تقلیل‌گرایانه‌ای چون کارمایی دانستنِ آفسایدها، تبیین می‌کند که چگونه بدخواهان تلاش کردند تیمی جنگ‌زده، بدون بازی تدارکاتی و تحت فشار روانی را تحقیر کنند؛ اما فوتبالیست‌ها با غیرتِ عینی خود، فراتر از قاب آرزوهای دشمن‌شادکن آن‌ها ایستادند. این مطلب را در ادامه می خوانید:

سیاست‌نامه با داروغه و دلقک آمد

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین‌واندیشه ایبنا، سی‌وهفتمین شماره «سیاست‌نامه» فصل‌نامه اندیشه سیاسی ایران به مدیرمسئولی و سردبیری حامد زارع، ویژه بهار ۱۴۰۵ منتشر شد. این شماره از فصل‌نامه مشتمل بر پانزده فصل است.

آیا مولوی ایده آلیست بود؟ / رؤیای بزرگ فلسفه

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین‌واندیشه ایبنا، الهام عبادتی نوشتدر تاریخ فلسفه، برخی پرسش‌ها هرگز کهنه نمی‌شوند. هر نسل آنها را با زبان و مفاهیم تازه‌ای بازمی‌خواند و هر بار گمان می‌کند به پاسخ نهایی نزدیک شده است. یکی از مهم‌ترین این پرسش‌ها، پرسش از نسبت آگاهی و جهان است: آیا جهان مستقل از آگاهی ما وجود دارد یا آنچه «واقعیت» می‌نامیم همواره در افق تجربه آگاهانه پدیدار می‌شود؟ آیا ذهن محصول جهان مادی است یا جهان مادی خود شکلی از ظهور آگاهی است؟