نقد تفکر مونیستیِ بیژن عبدالکریمی/ آکادمیسین‌ها نیز از زبانِ زهرآلودِ عبدالکریمی مصون نمانده‌اند / رویکرد بنیادگرایانه زیر نقاب هایدگر

گروه اندیشه: عباس موسایی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب، در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است ، با نقد ساختاری آرای بیژن عبدالکریمی، او را متهم می‌کند که با سوءاستفاده از فلسفه هایدگر و ادبیات فردیدی، رویکردی بنیادگرایانه را زیر ماسک «امر ملی» تئوریزه کرده است. نویسنده استدلال می‌کند که تعریف عبدالکریمی از ملی‌گرایی، در تخالف محض با حقیقتِ ملت یعنی شهروندان آزاد است. وی با شبیه‌سازی او به پروکروستس اساطیری، انحصارطلبی‌اش را عامل تخریب هویت ملی دانسته و می‌گوید این ناخوش‌آوازی، رونق ایران را می‌برد. این مطلب را در ادامه می خوانید:

 ****

چندی است که بیژن عبدالکریمی، یک‌تنه در کسوتِ نمایندگی خصلت‌های روشنفکری ایرانی قد علم کرده و پرچمِ آنچه روشنفکری ملی می‌نامد را بلند کرده است! با این تفاوت که اگر روشنفکرانِ پیش از وی، از نقn:justify”>عبدالکریمی اما گویی چنان بر هیولایی که خود را نافی و عدوِّ آن می‌دانند، نگریسته و تمرکز کرده، که خویشتن نیز به رنگ بتِ عیارِ این هیولا درآمده است! او که روزی دغدغه‌ی پلورالیسم در برابرِ مونیسم داشت، اکنون آنچنان مونیستی به سیاست می‌نگرد که هر کس غیر از خویشتن را به رسمیت نمی‌شناسد. خودی‌اش و دیگری‌اش از یک جنس‌اند؛ مونیستی و مطلق‌انگار.

با تأسی از سعدی شیرازی می‌توان از ایشان خواست که؛ بهرِ ایران مخوان! چنانکه:

ناخوش‌آوازی به بانگِ بلند قرآن همی‌خواند. صاحبدلی بر او بگذشت، گفت: تو را مُشاهره چند است؟ گفت: هیچ. گفت: پس این زحمتِ خود چندین چرا همی‌دهی؟ گفت: از بهرِ خدا می‌خوانم. گفت: از بهر خدا مخوان.

گر تو قرآن بر این نَمَط خوانی
ببری رونقِ مسلمانی.

آنچه عبدالکریمی امر ملی می‌خواند، هر چه باشد ملی نیست. امر ملی در این روزها با محوریتِ ایران در حالِ بازیابی و بازسازی است. در گستره‌ی ملت/کشور و تمدنی به نامِ ایران و با همه‌ی مؤلفه‌های برسازنده و برازنده‌اش.

۲۱۶۲۱۶