پویش ملی نه به تصادف؛ ایمنی کودکان در خودرو
تصادفات جادهای یکی از علل اصلی آسیبهای جسمی و مرگومیر در کشور است. چهار عامل اصلی در تصادفات رانندگی شامل عامل انسانی، جاده، وسیله نقلیه و محیط هستند.
تصادفات جادهای یکی از علل اصلی آسیبهای جسمی و مرگومیر در کشور است. چهار عامل اصلی در تصادفات رانندگی شامل عامل انسانی، جاده، وسیله نقلیه و محیط هستند.
یک سازمان غیردولتی مرتبط با کودکان اعلام کرد که استفاده بیرویه و بدون نظارت از شبکههای اجتماعی، بحران بیسابقهای را در سلامت روان کودکان و نوجوانان در سطح جهانی ایجاد کرده است. این سازمان خواستار اقدام فوری و هماهنگ برای مقابله با این بحران روبهگسترش در سراسر جهان شد.
ژستهای مادرانه و نگاههای عاطفی و ذوقکردنهای ساختگی شاید در فیلمهای هالیوودی کارایی داشته باشند اما اینروزها سطح آگاهی مردم جهان نسبت به نگاه کلونی یهود و صهیونیستهایی که پشت پرده نشسته و اقوام دیگر را گوییم خطاب میکنند و قتل زنان و مردان و فرزندانشان را در حکم صافکردن جاده حکومت جهانیشان میدانند، بالاتر رفته است.
فاجعهی مدرسهی شجره طیبه در میناب در روزهای ابتدایی جنگی که از سوی ایالات متحده و اسراییل علیه حاکمیت و تمامیت ارضی ایران عزیزمان آغاز شد، بهسرعت به تیتر اول رسانههای جهانی تبدیل و موجب محکومیت گسترده شد. با این حال، صرفِ محکومیت نمیتواند جانهای از دسترفته را بازگرداند؛ بلکه تنها بر پروندهای فزاینده از نقضهای جدی حقوق بشردوستانه بینالمللی و بیاعتنایی نظاممند به حمایت از غیرنظامیان بهویژه کودکان میافزاید.
کتاب، برخلاف هر ابزار دیگری، بستری است برای فرار به دنیای خیال، برای تجربه کردن شادی، امید و آرامش. وقتی کودکی در بستر بمباران، با داستانی از دوستی و همدلی روبهرو میشود، در درون خود دیواری میسازد در برابر ترس و اندوه. کتاب میتواند مهارتی کلیدی به کودک بیاموزد: همدلی با دیگری، آشنایی با رنج، و در عین حال ایمان به عبور از بحران. قصههای ایرانی و بومی، بهویژه روایتهای اصیل از قهرمانان و اسطورههای ملی، به کودک حس تعلق به یک هویت مشترک و قدرتمند میبخشد.
یک ماه مخاصمه، زندگی میلیونها نفر در ایران عزیزمان را دگرگون کرده و موجی از شوک و تأثیر شدید را با سرعت و فراتر از تصور گسترانده است، بهگونهای که توان پاسخگویی بشردوستانه را در معرض فرسودگی و ناتوانی قرار میدهد. تنها در چهار هفته در جنگ شرافت بر علیه کشور عزیزمان، بیش از هزاران نفر، از جمله زنان، کودکان، سالمندان و نیروهای امدادی و کارکنان بشردوستانه جان خود را از دست دادهاند. صدها هزار نفر آواره شدهاند. زیرساختهای حیاتی که برای تأمین انرژی، آب و خدمات بهداشتی ضروری هستند، آسیب دیده یا نابود شدهاند.