برچسب کودکان

در جهان امروز، جنگ دیگر صرفاً در مرزها رخ نمی‌دهد. جهان معاصر، شکل تازه‌ای از تقابل را تجربه می‌کند که هدف اصلی آن نه تصرف سرزمین، بلکه تصرف ادراک انسان‌هاست. در این جنگ، گلوله‌ها کمتر شنیده می‌شوند، اما ذهن‌ها عمیق‌تر زخمی می‌شوند. اگر در گذشته، قدرت نظامی تعیین‌کننده سرنوشت ملت‌ها بود، امروز قدرت روایت، تصویر و جریان اطلاعات، نقشی به‌مراتب مهم‌تر یافته است. خطرناک‌ترین بخش این وضعیت آنجاست که کودکان، بی‌دفاع‌ترین قربانیان این نبرد خاموش‌اند. کودک هنوز توانایی تفکیک کامل میان حقیقت، تبلیغات، تحریف و عملیات روانی را ندارد. او جهان را از خلال تصاویری می‌شناسد که در برابرش قرار می‌گیرد. هنگامی که رسانه‌های جهانی، شبکه‌های اجتماعی و جریان‌های خبری، تصویری دائمی از ناامنی، خشونت و تهدید درباره ایران و منطقه بازتولید می‌کنند، این تصاویر فقط بر افکار عمومی بزرگسالان اثر نمی‌گذارند؛ بلکه آرام‌آرام در ذهن کودکان نیز به حقیقت تبدیل می‌شوند.

تاریخ ملت‌ها تنها در میدان‌های نبرد، اتاق‌های مذاکره یا صندوق‌های رأی نوشته نمی‌شود؛ گاه سرنوشت یک ملت در نحوه مواجهه آن با اختلافات داخلی رقم می‌خورد. جوامع بزرگ، جوامعی نیستند که فاقد اختلاف باشند، بلکه جوامعی هستند که می‌دانند چگونه اختلاف را به گفت‌وگو تبدیل کنند و چگونه رقابت سیاسی را از مرزهای منافع ملی عبور ندهند. آنچه ملت‌ها را فرسوده می‌کند، صرفاً جنگ خارجی یا تحریم اقتصادی نیست؛ گاه خطرناک‌تر از آن، شکل‌گیری نوعی سیاست‌ورزی بحران‌محور است که بقای خود را نه در حل مسئله، بلکه در تداوم تنش، دو قطبی‌سازی و بازتولید نزاع جست‌وجو می‌کند.