برچسب کربلا

شبث بن ربعی در ابتدای کار، موذن و جارچی سجاح بود. سجاح همان‌زنی است که در کنار مسیلمه کذاب ادعای پیامبری کرد و سپس با یکدیگر ازدواج کردند. مسیلمه از شبث خواست میان مردم اعلام کند به‌عنوان مهریه سجاح، نماز عشا و نماز صبح را از پیروانش برداشته است! جالب آن‌که سجاح از همان‌قبیله و تیره شبث است و جالب‌تر این‌که اشعث بن قیس هم از جارچیان سجاح بود!

فرد دیگری به نام انس بن حارث کاهلی شاهد گفتگوی امام حسین (ع) با عبیدالله بن حر بود که منقلب شد و به امام (ع) گفت: «با این‌که من هم مثل عبیدالله بن حر برای فرار از جنگ به نفع یا علیه تو از کوفه بیرون آمده‌ام، اما به قلبم افتاده در خدمت تو باشم و یاری‌ات کنم!»

رئیس کتابخانه دانشگاه تهران با اشاره به روایت ابومخنف از عاشورا و روایت‌های تاریخی از صدر اسلام گفت: اینکه چه کسی کتاب را نگارش کرده اهمیت چندانی ندارد، اینکه راوی آن اخبار کیست، نشان دهنده جهت گیری کتاب نسبت به آن واقعه است. به همین طریق زمانی که در متنی به تاریخ طبری ارجاع داده می‌شود، ارجاع چندان اهمیت ندارد؛ آنچه اهمیت دارد این است که تاریخ طبری آن را از کدام راوی نقل کرده است. بنابراین تاریخ طبری ملغمه‌ای از روایات مختلف است.

چون ظهر عاشورا عبور می‌کنند، چنین به نظر می‌رسد که اکنون داغ‌ها به دل نشسته و سرها به نیزه‌ها رفت و پایان کار است؛ اما به مثابه کُلُّ یَومٍ عاشورا و کُلُّ أرضٍ کَربَلا، هر روز عاشوراست و هر لحظه بزنگاه بودن در جبهه حسین یا یزید و چه تلخ اگر این لحظات را نبینیم و پیام عاشورا را در دهم محرم به یاد عاشورای شصت و یک حبس کنیم و عصر چنین روزی به یاد زینبِ مظلوم (س) عزاداری کنیم.

مهم‌ترین خصلت آن بانو محبت و عشق وافری است که به ذات احدیت دارد تا بتواند همه کس و همه چیز را در محضر او ذوب کند و حتی خویشتن خویش را هم نبیند. در مقابل ایمان و اعتقاد به خداوند همین بس که همه مصائب را برای او در راه رضای حق تحمل می‌کند و همه اینها را چون از سوی معبود است، زیبا می‌بیند.

امام سجاد (ع) می‌فرماید: «... من به شهدا نگریستم که روی خاک افتاده و کسی آن‌ها را دفن نکرده، سینه‌ام تنگ شد و به اندازه‌ای بر من سخت گذشت که نزدیک بود، جانم برآید و عمه‌ام زینب وقتی از حالم باخبر شد، مرا دلداری داد که بی‌تابی نکنم.»