رئیس کتابخانه دانشگاه تهران با اشاره به روایت ابومخنف از عاشورا و روایتهای تاریخی از صدر اسلام گفت: اینکه چه کسی کتاب را نگارش کرده اهمیت چندانی ندارد، اینکه راوی آن اخبار کیست، نشان دهنده جهت گیری کتاب نسبت به آن واقعه است. به همین طریق زمانی که در متنی به تاریخ طبری ارجاع داده میشود، ارجاع چندان اهمیت ندارد؛ آنچه اهمیت دارد این است که تاریخ طبری آن را از کدام راوی نقل کرده است. بنابراین تاریخ طبری ملغمهای از روایات مختلف است.
حجتالاسلام رسول جعفريان در سخنان خود با عنوان « نگاهي به اسناد راوي حادثه كربلا»، با اشاره به انگیزه قوی تاریخ نویسی در صدر اسلام گفت: روایتهای دقیقی از ابتدای نهضت عاشورا وجود دارد که ممکن است برخی دارای جهتگیری باشد، اما حقایق زیادی را میتوان از آنها برداشت کرد.
به گزارش «تابناک»؛ استاد تاريخ دانشگاه تهران، در شب دوم از سلسله نشستهای «عاشورا و امروز ما» که شامگاه گذشته که به همت بنیاد احسان توحید، خانه اندیشمندان علوم انسانی و انجمن اندیشه و قلم برگزار شد، گفت: مسلمانان از اواخر قرن اول هجری میآموزند کتابچههایی تحت عنوان «جزء» که شامل احادیث میشود تهیه كنند. در قرن دوم این کتابچهوارد میشود. بعلاوه گفته شده این دو کودک، فرزندان عبدالله بن جعفر بودند و در آشفتگی روز عاشورا فرار کرده و به مردی پناه بردند اما او سر هر دو را زد و نزد ابن زیاد برد. ابن زیاد نیز بنا داشت به دلیل خودسری در این کار، گردنش را بزند که منصرف شد؛ اما خانهاش را ویران کرد. سرخی آسمان بعد از حادثه کربلا، موضوع دیگری است که در این روایت نیز به آن اشاره شده است.
جعفريان در پایان تاکید کرد: ما چندین بخش از حادثه کربلا را مدیون این محدث غیر شیعی هستیم و که روایتش مرجع بسیاری از متون تاریخی دیگر است.