برچسب نهج البلاغه

حقیقتی که زیر آوار روایت‌ها نفس می‌کشد

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در حاشیه تاریخ، همیشه لحظه‌هایی هست که شنیده‌ها به‌صورت تجربه‌ای از ترس، تردید و حقیقت زنده می‌شوند. گاهی سیاست دیگر در اتاق‌های دربسته معنا نمی‌شود، بلکه در ذهن مردمی شکل می‌گیرد که هر روز میان انبوهی از روایت‌های متضاد، تلاش می‌کنند بفهمند چه کسی راست می‌گوید و چه کسی تنها صدای بلندتری دارد. اینجاست که جنگ دیگر بوی باروت نمی‌دهد؛ بوی کلمه می‌دهد. بوی جمله‌هایی که آرام، بی‌صدا و دقیق، ذهن‌ها را جابه‌جا می‌کند.

گناه و بی‌برکتی؛ روایت یک نگاه توحیدی به حوادث طبیعی و اجتماعی

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حجت‌الاسلام محمد حسین شهبازی کارشناس مذهبی در مصاحبه با برنامه «ایران سربلند» رادیو گفتگو به تبیین نسبت میان اعمال انسان و پیامدهای بیرونی آن پرداخت و کوشید نشان دهد که در نگاه دینی، رخدادهای طبیعی و اجتماعی را نمی‌توان صرفاً به عوامل مادی فروکاست، بلکه باید آنها را در چارچوبی گسترده‌تر و توحیدی فهم کرد؛ چارچوبی که در آن، همه چیز زیر سایه اراده و اذن الهی معنا پیدا می‌کند.

چشم‌زخم حقیقت دارد؛ راهکارهای نهج‌البلاغه برای دفع بلا

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حجت‌الاسلام مهدی ابوحمزه کارشناس مذهبی در مصاحبه با برنامه «ایران سربلند» در رادیو گفتگو با محوریت تبیین حکمت ۴۰۰ نهج‌البلاغه، به یکی از موضوعات پرمخاطب و البته کمتر موردتوجه در زندگی روزمره، یعنی چشم‌زخم، پرداخت و کوشید این بحث را از منظر معارف دینی، روایی و اخلاقی برای شنوندگان روشن کند.

گلایه امام علی(ع) از کمی شایستگانِ حمل علم الهی

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، امام علی(علیه السلام) در حکمت ۱۴۷ «نهج البلاغه» بعد از ذکر اهمیت علم و علما و برتری علم بر مال و ثروت می فرماید: ([بدان ای کمیل] در اینجا علمِ فراوانی است ـ و با دست اشاره به سینه مبارکش کرد)؛ «هَا إِنَّ هَاهُنَا لَعِلْماً جَمّاً ـ وَ أَشَارَ بِیَدِهِ إِلَی صَدْرِهِ». سپس فرمود: (ای کاش افراد لایقی برای آن می یافتم [تا به آنها تعلیم دهم])؛ «لَوْ أَصَبْتُ لَهُ حَمَلَةً».

چرا امام علی 4 سال با دشمنان درونی نبرد کرد؟

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، دوره‌ی خلافت امیرالمؤمنین علی‌بن‌ابی‌طالب علیه‌السلام از پیچیده‌ترین مقاطع تاریخ صدر اسلام است. در ظاهر، جامعه اسلامی یکپارچه به نظر می‌رسید، اما در واقع لایه‌هایی از تضادهای فکری، منافع قبیله‌ای و برداشت‌های متناقض از دین درون آن شکل گرفته بود؛ تضادهایی که سال‌ها انباشته شده و در زمان حکومت ایشان بروز یافت. در این بین، جابه‌جایی جایگاه «دشمن درونی» با «دشمن بیرونی» یک خطای جدیِ تحلیلی است؛ خطایی که اگر رخ دهد، مسئله اصلی از فساد ساختاری داخلی به تهدیدهای بیرونی تقلیل پیدا می‌کند و در نتیجه، ریشه‌های انحراف نادیده گرفته می‌شود.

نهج حیات|چرا دشمن پس از آتش‌بس خطرناک‌تر است؟

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، «پذیرش آتش‌بس، اگرچه به عنوان یک تاکتیک یا راهبرد در مقاطع خاص برای تجدید قوا و تغییر موازنه به کار می‌آید، اما هرگز به معنای پایانِ صحنه‌ی نبرد نیست. در پذیرش آتش‌بس، زمان‌سنجی و حفظ مؤلفه‌ی «عزت و اقتدار»، خط قرمزِ تصمیم‌گیری است؛ چرا که هرگونه شتاب‌زدگی یا سوءبرداشت، می‌تواند پیام “انفعال یا ضعف” را به دشمن و رسانه‌های آنان مخابره کرده و جبهه‌ی روانیِ نبرد را علیه ما تغییر دهد و آنان را در جنگ روایت‌ها پیروز کند.

پاسخ امام علی(ع) به اتهامات؛ سخنی که تاریخ را تکان داد

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، امام علی(ع) در خطبه ۷۱ نهج البلاغه خطاب به مردم عراق در پاسخ یکی از سخنان بسیار زشت آنها درباره خودش پرداخته، می فرماید: (به من خبر رسیده است که [بعضی از شما] می گویید: علی خلاف می گوید. خدا شما را بکشد! به چه کسی دروغ بسته ام؟ آیا به خداوند؟ حال آن که نخستین مؤمن به او بوده ام یا به پیامبرش؟ حال آن که نخستین تصدیق کننده او بوده ام)؛ «وَ لَقَدْ بَلَغَنِی أَنَّکُمْ تَقُولُونَ: عَلِیٌّ یَکْذِبُ، قَاتَلَکُمُ اللهُ تَعَالَی! فَعَلَی مَنْ أَکْذِبُ؟ أَعَلَی اللهِ؟ فَأَنَا أَوَّلُ مَنْ آمَنَ بِهِ! أَمْ عَلَی نَبِیِّهِ؟ فَأَنَا أَوَّلُ مَنْ صَدَّقَهُ!».