برچسب مذاکرات مسقط

مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا در مسقط، بیش از آنکه یک گفت‌وگوی دیپلماتیک باشد، صحنه مواجهه یک «ایران مقتدر» با یک «آمریکای بحران‌زده» است. ترامپ در حالی برای تطهیر افکار عمومی از رسوایی فجیع پرونده «اپستین» و بحران اقتصادی داخلی به دنبال توافق است که تهران با تکیه بر هشدار صریح رهبر انقلاب مبنی بر «فراگیر شدن هرگونه جنگ»، واشنگتن را ناچار به عقب‌نشینی از زیاده‌خواهی‌های موشکی و تمرکز صرف بر لغو تحریم‌ها کرده است.

تحرکات دیپلماتیک در عمان نشان دهنده تقابل دو اراده متفاوت است؛ اراده‌ای که با تکیه بر ابزار‌های فرسوده و رسوایی‌های داخلی سعی در امتیازگیری دارد و اراده‌ای که با پشتوانه قدرت سخت میدانی، میز مذاکره را مدیریت می‌کند. در حالی که واشنگتن با نقاب دیوانه نمایی ترامپ به دنبال تحمیل یک توافق نابرابر است، واقعیت‌های میدان نشان می‌دهد که بلوغ تکنولوژیک ایران در قالب موشک خرمشهر ۴، عملاً هژمونی دریاپایه آمریکا را ابطال کرده است. 

رئیس جمهوری آمریکا مذاکرات صورت گرفته میان این کشور و ایران در مسقط عمان را خیلی خوب توصیف کرد.

سایه جنگ همواره بر سر خاورمیانه سنگینی کرده است، اما امروز این سایه تفاوتی اساسی با گذشته دارد. حالا سخن از «جهنم روز دوم» است؛ کابوسی که پس از تجربه درس‌آموز جنگ تحمیلی ۱۲ روزه، در محاسبات واشنگتن نفوذ کرده است. اگرچه ناو‌های هواپیمابر همچنان در آب‌های منطقه پرسه می‌زنند، اما واقعیت این است که دست‌های لرزان روی ماشه، بیش از هر زمان دیگری از عواقب احتمالی بازی هراسان‌اند. 

بازگشت ایران و آمریکا به میز مذاکرات غیرمستقیم در مسقط، فراتر از یک دیدار تشریفاتی، نشان‌دهنده تغییر تاکتیک در مدیریت تنش‌های هسته‌ای است. تاکید بر پیام‌های مکتوب و مواجهه مستقیم، اما کوتاه وزرای خارجه دو کشور، حکایت از آغاز جریانی دارد که می‌توان آن را گذار از انسداد دیپلماتیک به سوی تفاهم بر سر واقعیت‌های روی زمین دانست.

واشینگتن در حالی پای به میز مسقط گذاشته که همچنان در تله خطا‌های محاسباتی پیشین گرفتار است. تهران اکنون با تفکیک قاطعانه پرونده اتمی از توان دفاعی، عملاً دکترین فشار برای امتیاز را ابطال کرده و به طرف غربی فهمانده است که صلح در منطقه، از مسیر مهار بازیگران آنارشیست می‌گذرد، نه از مسیر تضعیف قدرت ملی ایران.