به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، هر مذاکرهای بر پایه مجموعهای از فرضیات شکل میگیرد، اما زمانی که این فرضیات با واقعیتهای روی زمین تضاد داشته باشند، نتیجهای جز بنبست حاصل نخواهد شد. در حالی که غرب تصور میکرد با گذشت زمان، قدرت چانهزنی تهران فرسوده میشود، واقعیتهای میدانی و پیشرفتهای فنی نشان داد که «زمان» برخلاف محاسبات کاخ سفید، به نفع بازدارندگی ایران در حال گذر است.
خطای اول: توهم «سبد مشترک» موشک و اتم
بزرگترین خطای محاسباتی غرب در سالهای اخیر، اصرار بر گره زدن توان دفاعی ایران به پرونده هستهای بود. واشینگتن تصور میکرد میتواند با اهرم مذاکرات اتمی، دستاندازی به قدرت موشکی ایران را نیز کلید بزند. اما امروز تهران با قاطعیت این «تله استراتژیک» را در مسقط خنثی کرده است.
پیام روشن است: امنیت ملی معاملهکردنی نیست. عقبنشینی اجباری آمریکا از این مطالبه فرابرجامی، اولین نشانه از فروپاشی این خطای محاسباتی است؛ چرا که اکنون فهمیدهاند ورود به حوزههای نظامی، یعنی پایان همیشگی دیپلماسی.