به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، آنچه در مسقط گذشت، تلاشی مذبوحانه از سوی ایالات متحده برای بازسازی چهره بینالمللی خود بود. پرونده «اپستین» به عنوان یکی از کثیفترین رسواییهای اخلاقی تاریخ، جایگاه ترامپ را به لرزه درآورده است. او که روزی با حربه تهدید سخن میگفت، امروز در موقعیتی است که حتی تقاضای گفتوگو با رهبر عالی انقلاب را مطرح میکند؛ درخواستی که با پاسخ قاطع و مقتدرانه مواجه شده است. همزمان، وضعیت اقتصادی آمریکا به حدی وخیم گزارش شده که بنا بر اخبار واصله، حتی شخص ترامپ نیز در برابر هشدارهای وزیر اقتصادش، تنها با پرسشهای بیثبات واکنش نشان میدهد. این «ضعف ساختاری»، اهرم فشار آمریکا در مذاکرات را از کار انداخته است.
شکست پروژه فشار از درون؛ از اغتشاش تا اقتدار
محاسبات آمریکا پس از جنگ ۱۲ روزه و آشوبهای هدایتشده با همکاری رژیم صهیونیستی (که منجر به شهادت بسیازی از هموطنانمان شد)، بر پایه یک خطای راهبردی بنا شده بود. آنها تصور میکردند ایران در نقطه ضعف قرار دارد و میتوانند مطالبات موشکی و منطقهای را به میز مذاکره تحمیل کنند. اما ایستادگی ایران در مسقط ثابت کرد که بازدارندگی نظامی و انسجام ملی، سدی غیرقابل نفوذ است. طبق گزارش رسانههایی، چون سیانان، واشنگتن اکنون سطح انتظارات خود را محدود کرده و دریافته است که غنیسازی و توان موشکی ایران، موضوعی برای معامله نیست.