از «مکتوبات مسقط» تا «دیپلماسی گذار»

بازگشت ایران و آمریکا به میز مذاکرات غیرمستقیم در مسقط، فراتر از یک دیدار تشریفاتی، نشان‌دهنده تغییر تاکتیک در مدیریت تنش‌های هسته‌ای است. تاکید بر پیام‌های مکتوب و مواجهه مستقیم، اما کوتاه وزرای خارجه دو کشور، حکایت از آغاز جریانی دارد که می‌توان آن را گذار از انسداد دیپلماتیک به سوی تفاهم بر سر واقعیت‌های روی زمین دانست.
عراقچی و ویتکاف
بازگشت ایران و آمریکا به میز مذاکرات غیرمستقیم در مسقط، فراتر از یک دیدار تشریفاتی، نشان‌دهنده تغییر تاکتیک در مدیریت تنش‌های هسته‌ای است. تاکید بر پیام‌های مکتوب و مواجهه مستقیم، اما کوتاه وزرای خارجه دو کشور، حکایت از آغاز جریانی دارد که می‌توان آن را گذار از انسداد دیپلماتیک به سوی تفاهم بر سر واقعیت‌های روی زمین دانست.

به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، پس از یک انجماد طولانی‌مدت در مناسبات تهران و واشینگتن، میزبانیِ مجدد مسقط در ۱۷ بهمن‌ماه، فراتر از یک نشست دیپلماتیک معمولی، نشان‌دهنده آغاز فصلی نو در «مدیریت تنش» میان دو بازیگر کلیدی است. مذاکرات غیرمستقیمی که به ریاست سید عباس عراقچی و استیو ویتکاف برگزار شد، بیش از آنکه بر دستاورد‌های ملموس و آنی تکیه داشته باشد، بر «احیای کانال‌های ارتباطی» استوار بود.

پروتکل مکتوب؛ دقت در عصر بی‌اعتمادی

یکی از کلیدی‌ترین پالس‌های مخابره شده از سوی سخنگوی وزارت امور خارجه، تاکید بر تبادل پیام‌ها به صورت «مکتوب و شفاهی» است. در عرف بین‌الملل، اصرار بر تبادل مکتوب پیام‌ها از طریق میانجی (وزیر خارجه عمان)، نشان‌دهنده سطح بالای احتیاط و حساسیت طرفین برای جلوگیری از هرگونه سوءبرداشت در دوران «گذار» است. این مدل از دیپلماسی، اگرچه کند پیش می‌رود، اما ضریب خطای محاسباتی را در موضوعات کلانی همچون پرونده هسته‌ای به حداقل می‌رساند.

منبع  : خبرگزاری آنا

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *