تربیت برای حریت
بار دیگر «اصفهانزیبا» و معرفی «کانونهای فرهنگی شهر» که در گوشهای از اصفهان مشغول فعالیتاند؛ اما نامشان کمتر به گوش خورده است.
بار دیگر «اصفهانزیبا» و معرفی «کانونهای فرهنگی شهر» که در گوشهای از اصفهان مشغول فعالیتاند؛ اما نامشان کمتر به گوش خورده است.
ایامالبیض ماه رجب امسال در اصفهان، با استقبال بیشتر برگزار شد. بنا بر آمار موجود، پایتخت فرهنگ و تمدن ایران اسلامی شاهد یکی از پررونقترین دورههای اعتکاف در تاریخ خود بود؛ جریانی معنوی که در آن ۱۴۰ هزار نفر، به ویژه جوانان و نوجوانان، با پشتسرگذاشتن هیاهوی دنیای مادی، به خلوت با پروردگار پناه بردند.
ام خیریه را چند سال پیش در یکی از روضههای ماه محرم شنیدم؛ در یک حسینیهای خانوادگی، کلیپی از ساخت و ساز مسجد در مناطق محروم و درخواست برای پیوستن به پویش ساخت یک هزار و یک مسجد به گوشم خورد.
نزدیک به یک سال پیش بود که در گزارش «معبری از مسجد ملک به گلستان شهدای اصفهان» از پاتوقهای گفتوگو در معابر عمومی شهر و اجرای طرح امانت کتاب گفتیم.
در روزهای اخیر بار دیگر کشور دچار حوادث ناخشنودی شده است؛ کنشهایی که ابتدا در قالب حرکتهای اعتراضی و سپس نظامی در میدان جامعه دیدهشده و پرسشهایی را راجع به چگونگی و آینده آن به میان آورده است.
در شرایطی که جامعه دچار التهابهای اقتصادی و اجتماعی شده، پرسشهایی درباره ماهیت این حوادث به میان آمده است؛ موضوعی که احمد مهرشاد، هیئتعلمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه اصفهان، در رابطه با آن با «اصفهانزیبا» گفتوگو کرده است.
قدیمیها میگویند پیشتر، از گنبد مسجد بهسمت امامزاده شاهزید نوری دیده میشد؛ بههمینخاطر اینطور بر سر زبانها افتاد: اینجا مسجد «نورباران» است.
حالا به مرور به شرایط عادی بازمیگردیم. بار دیگر میتوانیم به یکدیگر پیامک بدهیم، شبکههای اجتماعی را بالا و پایین کنیم و پیامهای متعدد بخوانیم.