برچسب روزنامه ایران

گروه اندیشه: کاظم موسوی بجنوردی رئیس مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی در نکوهش موهومات و مهملات رئیس جمهور آمریکا، یادداشتی نوشته در روزنامه ایران. او در این یادداشت تاکید می کند وعده متوهمانه بازگرداندن ایران به «عصر حجر»، بیش از آن که هراسی در دلِ وارثان یکی از کهن‌ترین تمدن‌های بشری برانگیزد، نشانه جهلِ عمیق مدعیان نسبت به حقیقتِ «ایران‌زمین» است. در حالی که توحش قرن بیست‌یکمی، زیرساخت‌ها و بیمارستان‌ها را نشانه گرفته، تاریخ گواهی می‌دهد که این بوم‌وبر همواره پناهگاه اندیشه، هنر و مردم‌سالاری بوده است؛ سرزمینی که مجلدات تاریخش از کلِ عمرِ تقویمیِ مهاجمان فراتر می‌رود.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از صفحه کتاب روزنامه ایران، پاولین کلینگلد، فیلسوف هلندی در کتاب «جستارهایی در ایده‌های جهان وطنی کانت» نشان می‌دهد بر اساس اصول کانتی، این دوگانگی یک دوراهی کاذب است. در اندیشه کانت، نه تنها این دو مفهوم با یکدیگر سازگارند، بلکه نوع خاصی از وطن‌دوستی نه فقط مجاز، بلکه یک وظیفه اخلاقی است. 

گروه اندیشه: در بحبوحه تجاوز نظامی به خاک ایران، نخبگان ایرانیِ جهان‌وطن ثابت کردند که «ایران» برای آن‌ها نه یک جغرافیای سیاسی، بلکه «تمام دنیای» آن‌هاست. این گزارش نشان می‌دهد که چگونه پیوند ناگسستنی با ریشه‌های تمدنی، دانشگاهیان مقیم غرب را به خط مقدم دفاع گفتاری از وطن تبدیل کرد؛ جایی که عطر میهن‌دوستی از پس ویرانه‌های جنگ، جهانیان را به حیرت واداشت. مرتضی گل پور در گزارشی در صفحه نخست روزنامه ایران، به واکاوی موج بی‌سابقه و خودجوش حمایت دانشگاهیان و روشنفکران برجسته ایرانی مقیم خارج از کشور از کیان ایران در جریان «جنگ رمضان» (تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل در سال ۱۴۰۵) پرداخته است. گزارش تهیه شده تأکید می‌کند که اندیشمندانی با گرایش‌های سیاسی مختلف—از عبدالکریم سروش و ولی نصر تا حمید دباشی و حسن انصاری—بدون توجه به منافع شخصی یا تابعیت‌های مضاعف، در برابر تهدیدات تمدنی ترامپ ایستادند و دفاع از میهن را وظیفه‌ای اخلاقی قلمداد کردند.نویسنده ریشه این همبستگی را در تفاوت ماهوی «ملت ایران» با ناسیونالیسم‌های ابداعی اروپا می‌جوید؛ ایران نه محصول جنگ‌های مدرن، بلکه تمدنی کهن است که هزاران سال پیش حول محور «سخن»، «ادبیات» و «شاهنامه» به وحدت رسیده است. این گزارش، ایران را به «شیشه عطری» تشبیه می‌کند که اصابت سنگِ جنگ، تنها باعث پراکنده شدن عطر هویت و مقاومت آن در سراسر جهان شده است. این گزارش را در ادامه می خوانید:

گروه اندیشه: مهدیه سادات نقیبی در گروه اندیشه روزنامه ایران، گفت و گویی انجام داده با دکتر حسین ابراهیم آبادی دانشیار پژوهشگاه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم و مدیر گروه مطالعات آینده‌نگر این مرکز، در باره «نقش نهاد علم در جنگ و پساجنگ». سادات نقیبی در مقدمه ای بر گفت و گوی خود نوشته است: «دانشگاه، حساس‌ترین نبض تپنده جامعه است؛ نهادی که در بزنگاه‌های تاریخی، رخدادها را به «راهبرد» و «راهکار» بدل می‌کند. در روزهایی که کشور تجربه دو جنگ تحمیلی را داشته است، بازخوانی نقش دانشگاه در دوران جنگ و پساجنگ بیش از هر زمان دیگری ضروری به نظر می‌رسد؛ چرا که دانشگاه تنها بازتاب‌دهنده بحران‌ها نیست، بلکه «نهاد افق‌گشایی» است که باید مستقل از هیاهوها، مسیر ساختن آینده را ترسیم کند. از ابراهیم آبادی درباره تأثیر جنگ بر ساختار و محتوای آموزش عالی، الزامات دانشگاه پساجنگ و نقش دانشجویان در این تحولات پرسیدیم. ابراهیم‌آبادی که حوزه تخصصی او «آینده‌نگری دانشگاه در ایران» و «مطالعات فرهنگی و اجتماعی آموزش عالی» است، معتقد است دانشگاه در میانه بحران، باید هم‌زمان هم از تداوم امر دانش‌ورزی صیانت کند و هم با ایده‌پردازی برای آینده، به یکی از بازیگران اصلی عبور عقلانی از جنگ و بازسازی اجتماعی بدل شود.» این گفت و گو را در ادامه می خوانید: 

گروه اندیشه: عرفان خیرخواه روان درمانگر تحلیلی، در مقدمه معرفی کتاب «هگل در مغز سیمی» که روزنامه ایران منتشر شده، به پیامدهای عصر دیجیتال بر آزادی و خودآگاهی انسان می پردازد. خیرخواه در مقدمه مطلب خود می نویسد: اسلاوی ژیژک یکی از پرجنجال‌ترین، پرکارترین و تأثیرگذارترین فیلسوفان زنده جهان است. او سال ۱۹۴۹ در شهر لیوبلیانا اسلوونی متولد شد و از دهه ۱۹۸۰ تاکنون ده‌ها کتاب، مقاله و سخنرانی ارائه کرده است. ژیژک که اکنون استاد فلسفه دانشگاه لیوبلیاناست به دلیل سبک خاص خود شناخته می‌شود: ترکیبی عجیب از فلسفه هگل و لاکان، مثال‌های روزمره از فیلم‌های هالیوودی، موسیقی پاپ، جوک‌های سیاسی و تحلیل‌های تند از مسائل روز سیاسی. او اغلب در یک صفحه از فروید به هگل می‌پرد، سپس ناگهان به یک فیلم کمدی هالیوودی اشاره می‌کند و بعد با طنز تلخ به سیاست جهانی می‌رسد. همین سبک پرجنب‌وجوش و غیرآکادمیک باعث شده هم طرفداران بسیار زیادی داشته باشد و هم منتقدان تندی، که او را «دلقک فلاسفه» می‌نامند. ژیژک روانکاوی ژاک لاکان را جدی‌ترین ابزار برای درک جهان معاصر می‌بیند و معتقد است بدون درک ناخودآگاه و ساختارهای نمادین، نمی‌توان سیاست، فرهنگ و تکنولوژی امروز را به درستی فهمید. او از سرمایه‌داری جهانی، ایدئولوژی لیبرال، فمینیسم لیبرال و ملی‌گرایی به یک اندازه انتقاد می‌کند و همیشه تلاش می‌کند تناقضات پنهان هر پدیده‌ای را آشکار سازد. یکی از ویژگی‌های بارز ژیژک، سرعت و حجم بالای تولید آثارش است. در ادامه به سراغ یکی از آثار تازه ترجمه شده او به نام «هگل در مغز سیمی» می‌رویم که توسط عباس زیدی‌زاده ترجمه و توسط مؤسسه انتشارات فلسفه منتشر شده است.» این مطلب را در ادامه می خوانید:

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در این گفت و گو که در روزنامه ایران منتشر شده، دباشی با اشاره به زبان تحقیرآمیز سیاستمداران غربی علیه ایران و دیگر کشورها از جمله فلسطین، تأکید کرد که مشکل اصلی فقط بی‌اطلاعی غرب از رنج ملت‌ها نیست، بلکه این است که بسیاری از ملت‌های غیرغربی اساساً در تخیل فلسفی و سیاسی غرب «موضوعیت انسانی» ندارند. 

 گروه اندیشه: گزارش مرجان قندی از مراسم سخنرانی«سجاد شول»، پژوهشگر اجتماعی، در روزنامه ایران، در باره یک سوال مرکزی و مهم است: «گرایش به خواندن کتاب‌های فلسفی در سال‌های اخیر در میان برخی جوانان و دانشجویان افزایش یافته، اما آیا مطالعه فلسفه بدون پیوند با مهارت‌های عملی زندگی می‌تواند به رشد فردی منجر شود یا برعکس به نوعی فاصله گرفتن از واقعیت‌های روزمره می‌انجامد؟