برچسب دفاع مقدس

یکی از فرماندهان تعریف می‌کرد یک‌بار رزمنده‌ای با گریه داد زد که امام زمان را در بیداری دیده و ایشان از بمباران پادگان خبر داده است. ادعایی که بعد‌ها عکسش ثابت شد. از این موارد در جبهه زیاد پیش می‌آمد

می‌گفت: «هرموقع یا هر طوری که خبر شهادت من به دستت رسید این جمله را با خودت تکرار کن «لا یوم کیومک یا اباعبدالله» بدون شک مصیبت سیدالشهدا علیه‌السلام بزرگ‌ترین مصیبت در عالم است و هیچ روز و سرنوشتی مانند روز و سرنوشت امام حسین (ع) نیست.» همین حرف‌های آقا مرتضی باعث می‌شد آمادگی روحی در رفتنش برای من ایجاد شود.

حالا با گذشت زمان سن والدین شهدا بالا رفته و بسیاری از آن‌ها دچار بیماری و کهولت سن شده‌اند. از این رو در سال‌های پایانی دهه سوم پس از جنگ، اخبار فوت والدین شهدا بیشتر شده است و هر ازگاهی یکی از این عزیزان مهمان فرزندان شهید خود می‌شوند. رحلت آن‌ها این تلنگر را به ما می‌زند اگر دیر بجنبیم و به ثبت و ضبط خاطرات آن‌ها نپردازیم، زمانی طول نمی‌کشد که جنگ از روایتگر‌هایی که والدین شهدا نام دارند، به کلی محروم می‌شود

یکسری از اسرا که به کشور بازگشتند، عکس آقامهدی را در دستم گرفته و در مسیر بازگشت اسرا سراغ همسرم را از آن‌ها گرفتم. باز هم ناامید نشدم و برای گرفتن خبری از آقامهدی، به منزل ۵۰ نفر از آزاده‌ها رفتم، اما آن‌ها آقامهدی را در اسارتگاه‌هایشان ندیده بودند

از مادر شهید می‌پرسم ۳۱ سال است که چشم‌انتظار آمدن تنها یک نشانی از شهیدت هستی؛ از این انتظار بگو، چگونه گذراندی؟ می‌گوید: دخترم ۳۱ سال نه، ۳۲ سال است منتظرم. وقتی خبر شهادتش را دادند و پیکری برای ما نیامد، من و پدرش همه جا را دنبالش گشتیم. هرجا که می‌توانستیم رفتیم. اندیمشک، اهواز و...، اما خبری از پسرم نبود. همسرم بی‌تاب شده بود. شاید اگر قطعی می‌دانست ولید شهید شده اینقدر بی‌تابی و دلتنگی نمی‌کرد

ما فتنه‌های سال ۱۳۷۸ و ۱۳۸۸ را با درایت رهبری و بصیرت فرماندهان و هوشیاری مردم پشت سر نهادیم. سردار حاج علی فضلی از آن دست فرماندهان دلسوزی بود که در این سال‌ها به‌خوبی وارد عمل شدند. اقتدار در موقع برخورد با دشمنان انقلاب از دیگر ویژگی‌های این بسیجی تمام‌عیار است