روشنفکری که «ذائقهساز» بود روشنفکری که «عوام زده» است!
جلال آلاحمد رفتارهای ناراست روشنفکری ایران را، حاصل کمخونی این جریان میداند و مینویسد: «نخستین بازی آنها، زرتشتیبازی بود. به دنبال بدآموزیهای تاریخنویسان غالی دوره ناصری که نخستین کسانی بودند که در مقابل پیشرفت فرنگ احساس حقارت و علل عقبماندگی ایران را در آنجا جستوجو کردند... در طول ۲۰ سال قبل از شهریور ۱۳۲۰ و دوران حکومت رضاخانی نیز بار دیگر سروکله فروهر بر در و دیوارها پیدا شد که یعنی خدای زرتشت را از گور درآوردهایم...»
