برچسب آلودگی هوای اصفهان

شهر اصفهان هنوز آلودگی هوای تابستانه را پشت سر نگذاشته، باید به پیشواز زودهنگام غول آلوده در آسمان خاکستری شهر فیروزه‌ای در فصل پاییز برود. گویا این آلودگی دیگر فصلی نیست، سالیانه شده و حتی شیوع کرونا نیز نتوانسته اندکی از حجم آن بکاهد. به نظر می‌رسد با وجود موقعیت خاص جغرافیای اصفهان که نیمه‌بیابانی است و آن را در همسایگی کویر و شانزده کانون فرسایش بادی تاکنون زنده بداشته، دست عواملی مانند آلاینده‌های انسان‌ساز در کار است. آلاینده‌هایی که به گفته مدیر کل مدیریت‌بحران استانداری اصفهان «بیش از 90درصد آلودگی هوای استان را تشکیل می‌دهند.» اما با وجود تدوین برنامه‌های جامع برای مبارزه با این معضل، هوا بس ناجوانمردانه آلوده است؛ تا آنجا که مدیر کل هواشناسی استان به تازگی اعلام کرده: «با توجه به ضعیف‌بودن فعالیت سامانه‌های بارشی و كاهش فراوانی گذر سامانه‌ها از روی استان، بارش كمتر از نرمال، پایداری نسبی جو در تراز میانی و نفوذ توده‌های هوای به‌نسبت سرد در سطح زمین ازسمت شمال‌شرق، شرایط برای افزایش پتانسیل آلودگی هوا در كلان‌شهر اصفهان و مناطق صنعتی در پاییز1399 مهیا شده است.»

کلاف سردرگم آلودگی هوای اصفهان انگار قرار نیست باز شود. زمانی بود که اصفهان رتبه اول در اجرای برنامه جامع کاهش آلودگی هوا را داشت؛ اما این برنامه هم به داد هوای اصفهان نرسید. حالا باوجود اجرای محدودیت‌های کرونایی و خانه‌نشین‌شدن خودروها در زمان طولانی از روز، آلودگی هوا در اصفهان همچنان جولان می‌دهد. به گفته غلامی، سخن‌گوی ستاد کرونای اصفهان، ترددهای داخل شهری 30درصد کاهش داشته است. این درحالی است که مقایسه شاخص کیفیت هوای اصفهان با آمار کاهش تردد در یک دوره زمانی مشابه، این پرسش را مطرح می‌کند که بدون انکار نقش خودرو، آیا همچنان اصرار است خودروهای شهری به عنوان دلیل آلودگی هوای اصفهان معرفی شوند یا بهتر است جامع‌تر به موضوع نگاه شود؟

نتایج پروژه تحقیقاتی منشأیابی و سهم‌بندی ذرات معلق هوا و اولویت‌بندی کانون‌های مولد آن در هوای شهر اصفهان که تأخیر در ارائه آن چندی پیش از سوی شورای شهر اصفهان موردانتقاد قرار گرفته بود، روز گذشته و هم‌زمان با هفته پژوهش و طبق تعهدی که محسن سلیمانی، مجری پروژه منشأیابی و سهم‌بندی ذرات معلق هوای شهر اصفهان، داده بود، اعلام شد. بر اساس نتایج نهایی طرح منشأیابی و سهم‌بندی ذرات معلق هوای شهر اصفهان، حداکثر 37 درصد از آلایندگی هوای شهر اصفهان متوجه صنایع، 53 درصد مربوط به حمل‌ونقل و 70 درصد از سهم حمل‌ونقل نیز مربوط به اتوبوس‌ها و کامیون‌هاست.

با توجه به اقلیم اصفهان و کمبود رطوبت نسبی در هوا و همچنین وجود کانون‌های گرد و غبار در مجاورت شهر عموما زمینه هوای اصفهان به لحاظ وجود ذرات معلق در سطح بالاتری نسبت به سایر کلانشهرها قرار دارد و این عامل در کنار  سایر عوامل از جمله عوامل انسان ساز باعث می‌شود کیفیت هوای […]

داستانی تکراری و دنباله‌دار: قصه آلودگی هوا در نیمه دوم سال در کلان‌شهرِ اصفهان که هرسال فاجعه‌بارتر از سال‌های قبل می‌شود تا انگشت اتهام را دوباره به‌سوی آلاینده‌های قدیمی دراز  کند. به گزارش ایسنا، آمار روزهایی با هوای پاک در سال 1397 در اصفهان، 36 روز بوده و این تعداد، اما در سال گذشته به 18 روز رسیده و با کاهش حدود 50 درصدی نسبت به مشابه گذشته بوده است؛ این درحالی است که این کلان‌شهر تا به الان، 10 ماه سخت و آلوده را پشت سر گذاشته و روزهایی که هوای آسمان آن پاک بوده است به تعداد انگشتان دست نیز نمی‌رسد!

زندگی در اصفهان سبک خاص خودش را دارد. به غیر از پنهان‌کردن پولت در جوراب و چانه‌زدن با مغازه‌دار، باید یک روحیه استفاده‌گری هم در ذاتت نهفته باشد. به قول معروف «نگذاریم چیزی حیف شود» یا به قول ما اصفهانی‌ها «حیفس». نمونه بارز این سبک زندگی هم همین ماسک‌هایی است که دوازده ماه بر صورتمان نشسته است.

جنگ آلودگی علیه هوای اصفهان، سال‌هاست که با چشم غیرمسلح نیز قابل‌رؤیت است. این جنگ، چنان گلوی همشهریان ما را در مشت فشرده که دیگر نفس‌کشیدن ممکن نیست. مدیرکل مدیریت بحران اصفهان ولی ضمن تکذیب استفاده از مازوت در صنایع استان، قانون هوای پاک را ورق می‌زند؛ طی همه این سال‌ها اما، آب در رودخانه و دود در آسمان اصفهان تکان نخورده است! این در حالی است که عباس مقتدایی، نماینده اصفهان در مجلس، نزدیک به هشت سال پیش، در 19 دی ماه 92 و در گفت‌وگو با صاحب نیوز فاش کرده بود: «به طور متوسط روزانه 500 تن گوگرد بر اثر فعالیت صنایع بزرگ اصفهان، هوای این کلان‌شهر را آلوده می‌کند.