پوسترهای دودی!
یکی از امتیازهای هنر گرافیک پایبندبودن به اتفاقهای روز جامعه است. گرافیستها بدون توجه به رخدادها و مناسبتها نمیتوانند آثاری را تولید کنند که به چشم مخاطبان بیاید.
یکی از امتیازهای هنر گرافیک پایبندبودن به اتفاقهای روز جامعه است. گرافیستها بدون توجه به رخدادها و مناسبتها نمیتوانند آثاری را تولید کنند که به چشم مخاطبان بیاید.
تراژدی غمگین آلودگی هوا هرساله با شروع فصل پاییز، رخ عیان میکند و نفس مردم را میگیرد. این هیولای بیشاخ و دم، امسال نیز سایه خود را بر سر اصفهانِ کرونازده محبوس در لایههای دود گسترانده و نفسکشیدن را برای مردم سخت کرده است. این معضل زیستمحیطی حالا سالهاست که بخشی از زندگی ما شده و قولهای تکراری و وعدهووعیدهای مسئولان هم کاری را برایمان پیش نبرده است. این درحالی است که بحران کرونا، تعطیلی مراکز آموزشی و محدودیتهای ترافیکی هم نتوانست وضعیت هوا را رو به بهبود برده و اوضاع آلودگی هوا در این کلانشهر همچنان وخیم و هرسال بدتر از سال پیش است.
مشعلهای مازوتسوز در آستانه روز هوای پاک فعال شدند تا آسمان اصفهان، رنگ هوای پاک را به خود نبیند! همین دو سه روز گذشته بود که خبر مازوتسوزی در نیروگاه شهید بهشتی اصفهان رسانهای و عنوان شد که سرمای شدید و یخبندان در سراسر کشور در روزهای اخیر، مصرف گاز را به شدت افزایش داده و به همین دلیل نیز همه نیروگاهها به منظور جلوگیری از قطعی برق، ملزم به استفاده از مازوت هستند. بر همین اساس، مدیر روابط عمومی اداره کل روابط عمومی محیطزیست اصفهان، شنبه گذشته در گفتوگو با «اصفهانزیبا» گفت که 48 ساعت است که مصرف مازوت دوباره و پس از هفت سال در یکسوم ظرفیت نیروگاه شهید منتظری اصفهان به مدت یک ماه از سر گرفته شده است.
خوشمان بیاید یا نه، قبول کنیم یا نه، هوای اصفهان آلوده است؛ شرایط حاد و بحرانی که پُر بیراه نیست اگر بگوییم نه تنها کمتر دستگاه یا نهادی حاضر به گردنگرفتن و سهیمبودن در آن است که شاید چندان بدش هم نیاید که برای تبرئه خود توپ را به زمین دیگری بیندازد و انگشت اتهام به سمت «این» و «آن» بگیرد. آلودگی، این چیزها سرش نمیشود و خیلی راحت قانون و آییننامه و دستورالعملها را دور میزند و عرصه را برای اصفهانیها تنگ میکند؛
هنوز پاییز تمام نشده، اما ابر سیاه آلودگی چنان بر سر اصفهان سایه انداخته که جز دم و بازدم در هوای دودی، چیز دیگری نصیبمان نمیشود و موی سپیدکردهمان و دو سه پیراهنی که پاره کردهایم به ما میگوید که تا آخر زمستان آش همان خواهد بود و کاسه هم همان!
امسال آلودگی هوا خیلی زودتر از سالهای قبل نفس شهر را بند آورد و بعد از انتظار برای پشتسرگذاشتن تابستان گرم، از آبان منتظر تمامشدن زمستان آلوده هستیم!
وقت آن رسیده است که دست به دامن قورباغه درختی شویم که اگر شروع به آواز خواندن کند، نشانی از باران بدهد. باید چشمانمان را ببندیم و در خیالمان صدایش را بشنویم، از قورباغه درختی خواهش میکنم آواز بخوان: «قورررررررررررررررررررر!»
یک سال از متنی که درباره آلودگی نوشتهام میگذرد؛ اما امسال هم دوباره مثل سال گذشته و حتی سالهای قبلتر، آلودگی هوا در اصفهان بیداد میکند و دوباره به آسمان شهر بازگشته است.