خوشمان بیاید یا نه، قبول کنیم یا نه، هوای اصفهان آلوده است؛ شرایط حاد و بحرانی که پُر بیراه نیست اگر بگوییم نه تنها کمتر دستگاه یا نهادی حاضر به گردنگرفتن و سهیمبودن در آن است که شاید چندان بدش هم نیاید که برای تبرئه خود توپ را به زمین دیگری بیندازد و انگشت اتهام به سمت «این» و «آن» بگیرد. آلودگی، این چیزها سرش نمیشود و خیلی راحت قانون و آییننامه و دستورالعملها را دور میزند و عرصه را برای اصفهانیها تنگ میکند؛
گیریم قانون هوای پاک، همه دستگاهها را موظف کرده و برایشان خط و نشان کشیده باشد؛ گیریم دادستانی پا درمیانی کرده و به محیطزیست اختیار پلمب واحدهای آلاینده را داده باشد؛ اصلا گیریم کرونا خیلی از کارمندان را دورکار و خانهنشین کرده باشد؛ اما آنچه این روزها نفس شهروندان را به شماره انداخته و زندگی در این کلانشهر را سخت کرده، همین آلودگی هواست که اتفاقا امسال نسبت به سال گذشته افزایش هم یافته است؛ بهانهای که باعث شد پس از اصرارهای فراوان و دو ماه پیگیری، در یک بعد از ظهر زمستانی و از قضا آلوده، راهی دفتر ایرج حشمتی، مدیرکل حفاظت محیط زیست استان اصفهان شویم و یک ساعتی روبهروی او بنشینیم و از چرایی این وضعیت بپرسیم؛ پرسشهایی که حشمتی با حوصله آنها را شنید و پاسخ داد و البته با قاطعیت تمام و کمال از عملکرد محیطزیست در راستای کاهش آلودگی هوا دفاع کرد.