شهر اصفهان هنوز آلودگی هوای تابستانه را پشت سر نگذاشته، باید به پیشواز زودهنگام غول آلوده در آسمان خاکستری شهر فیروزهای در فصل پاییز برود. گویا این آلودگی دیگر فصلی نیست، سالیانه شده و حتی شیوع کرونا نیز نتوانسته اندکی از حجم آن بکاهد. به نظر میرسد با وجود موقعیت خاص جغرافیای اصفهان که نیمهبیابانی است و آن را در همسایگی کویر و شانزده کانون فرسایش بادی تاکنون زنده بداشته، دست عواملی مانند آلایندههای انسانساز در کار است. آلایندههایی که به گفته مدیر کل مدیریتبحران استانداری اصفهان «بیش از 90درصد آلودگی هوای استان را تشکیل میدهند.» اما با وجود تدوین برنامههای جامع برای مبارزه با این معضل، هوا بس ناجوانمردانه آلوده است؛ تا آنجا که مدیر کل هواشناسی استان به تازگی اعلام کرده: «با توجه به ضعیفبودن فعالیت سامانههای بارشی و كاهش فراوانی گذر سامانهها از روی استان، بارش كمتر از نرمال، پایداری نسبی جو در تراز میانی و نفوذ تودههای هوای بهنسبت سرد در سطح زمین ازسمت شمالشرق، شرایط برای افزایش پتانسیل آلودگی هوا در كلانشهر اصفهان و مناطق صنعتی در پاییز1399 مهیا شده است.»
در گفتوگویی مفصل با منصور شیشهفروش، به شرح استراتژیهای مدیریت بحران در مصاف با این بحران پرداختهایم. این روزها با نگاهی به آسمان اصفهان در مییابیم که نهتنها میزان آلودگی هوا حتی با وجود شیوع کرونا و گرانی سوخت و خوابیدن صنایع کم نشده، بلکه به گفته مدیرکل محیطزیست استان اصفهان، «تا ششم خرداد 99، تنها 4 روز هوای پاک داشتهایم!»
