در نهصد و پنجاه و دومین شب از «شبهای بخارا»، سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران شاهد دیدار باشکوه دو چهره ماندگار، محمدعلی موحد و محمدرضا شفیعی کدکنی بود. این نشست که در دوشنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۵ برگزار شد، به نقد و بررسی کتاب «آنچه نامد در کتاب و در خطاب» اثر سیروس علینژاد (انتشارات ققنوس) اختصاص یافت. حضور این اساتید فضایی سرشار از معرفت را برای بررسی آثار و احوال موحد فراهم آورد.
منبع: کانال مجله بخارا
مهدی محبتی، پژوهشگر و استاد زبان و ادبیات فارسی گفت: عطار از جمله شاعرانی است که توجه ویژهای به شخصیت امام حسین(ع) و حادثه عاشورا داشته است.
در آستانه دیدار آرژانتین و الجزایر، این متن نگاهی متفاوت به دو کشور دارد؛ نگاهی که فوتبال را بهانهای برای مرور دو سنت ادبی میکند: از بورخس و معماری روایت در آرژانتین تا کاتب یاسین و تنش زبان در الجزایر.
از قاهره تا بیروت، از نابلس تا ریاض، زنان نویسنده عرب در نیم قرن اخیر صدایی بیسابقه به ادبیات جهان عرب بخشیدهاند. آنها نه فقط از اشغال و جنگ، که از تنهایی، بدن، عشق و شورش علیه سنتهای خفهکننده نوشتهاند. با این حال، بسیاری از این صداها در ایران ناشناخته ماندهاند. این مقاله نقشهای خواندنی از ده رماننویس زن عرب ترسیم میکند که آثارشان به فارسی ترجمه شده است؛ از نوال السعداویِ مصری تا جوخه الحارثیِ عمانی، با مروری بر شاخصترین اثر هر یک.
نصرت رحمانی در گفتوگوهایی که با وی انجام شده و در کتاب «آیینهدار رابطه» به یادگار مانده تعریفی جالب و خواندنی از خود دارد.
مراسم رونمایی از مجموعه ۲۰ جلدی «داستانهای شاهنامه» نوشته محسن دامادی، با همکاری انتشارات کتابسرای نیک و مجله فرهنگی و ادبی بخارا، نشر صوتی نیک و پلتفرم کتابخوانی لیبرا برپا میشود.
مجموعه دوجلدی «قصههای راز و خیال» شامل تمام اشعار و داستانهای ادگار آلنپو با ترجمه احسان مهتدی به بازار آمد.
این نوشته با استفاده از قاب مسابقه سوئیس و بوسنی و هرزگوین، به سراغ دو سنت ادبی میرود که هر دو با مسئله «تکثر» درگیرند. یکی در دل نظم و چندزبانیِ تثبیتشده، دیگری در امتداد حافظهای زخمی و تاریخی. پرسش اصلی این است: ادبیات چگونه میتواند صداهای ناهمگون را در یک روایت مشترک کنار هم نگه دارد، بیآنکه آنها را یکدست کند؟
