مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
چرا گریه نمیکنی؟ دومین فیلم بلند علیرضا معتمدی بعد از اثر موفقش یعنی رضا است. در این اثر تازه علیرضا معتمدی در جایگاه کارگردان، نويسنده و بازیگر نقش اصلی قرار دارد. علیرضا معتمدی در فیلم چرا گریه نمیکنی بیشتر از اینکه بازی کند، شخصیت خودش را به نمایش میگذارد. این اثر بیشتر شبیه یک فیلم شخصی است، که به سراغ مجموعهای از دغدغههای اجتماعی چند نسل مختلف رفتهاست. چرا گریه نمیکنی؟ یک کمدی سیاه ایرانی است که بدونشک ارزش بررسی را دارد.
مینیسریال تازه کمپانی پیکسار تولیدات رویایی (Dream Productions)، بخشی از دنیای درون و بیرون یا بهعبارتی اسپینآف این فرنچایز درخشان است. این مینیسریال انیمیشنی چهار قسمتی، بهطور مستقیم به دنیای جادویی و گهگاهی پر هرجومرج چگونگی تحقق رویاهای رایلی، شخصیت محوری درون و بیرون میپردازد. باید همین ابتدای امر اعتراف کنیم که تولیدات رویایی، به همان اندازه دو فیلم درون و بیرون 1 و 2؛ عجیب، احساسی و خندهدار است؛ همانطور که همه طرفداران دیزنی و پیکسار امیدوار بودهاند.
فصل دوم سریال محبوب و پرتوقع سریال آخرینِ ما (The Last of Us) هم بالاخره منتشر شد و همانطور که انتظار میرفت، جنجالهای زیادی به راه انداخت و با حواشی مختلفی همراه بود. فیلمها و سریالهای زیادی از روی بازیهای مختلف ساخته شدهاند، اما هیچکدام به اندازه سریال «آخرینِ ما»، جنجالی و پر حرف و حدیث نبودهاند. احتمالا آخرین چیزی که نیل دراکمن، کارگردان بازی اصلی و کریگ مازن، خالق سریال «آخرینِ ما» انتظار داشتند، رویارویی آشکار هواداران بازی با آنها بود. البته برخی تصمیمگیریهای آنها در فصل دوم ناخودآگاه ما را به این پرسش میرساند که آیا واقعا آنها به دنبال دوری از این حاشیهها هستند؟ یا اتفاقا از این حاشیههای خبری سود میبرند؟!
در دنیایی که ژانر گنگستری بارها و بارها بازآفرینی شده، سریال سرزمین اوباش (Mobland) ساخته رونان بنت، اثریست که تلاش میکند بر پایه سنتهای کلاسیک، داستانی معاصر و پیچیده خلق کند. سریال که محصول پارامونت+ است و قسمت اول آن در مارس ۲۰۲۵ پخش شد، در همان ابتدا خود را بهعنوان یک سریال جنایی با روایتی تاریک، شخصیتمحور و بیپروای از جهان تبهکاران معرفی میکند. اما «سرزمین اوباش» تنها یک سریال گنگستری دیگر نیست. آنچه این مجموعه را از آثار مشابه متمایز میکند، صرفاً کیفیت بازیها یا دقت در بازآفرینی فضای بزهکاری شهری نیست، بلکه جسارت آن در نمایش سقوط اخلاقی آدمهاییست که در مرز بین قانون و جنایت گیر افتادهاند.
رایان کوگلر، پس از موفقیتهای پیدرپیاش با فیلمهایی چون «ایستگاه فروتویل»، «کرید» و پلنگ سیاه»، در سال ۲۰۲۵ با فیلمی متفاوت به سینما بازگشت: گناهکاران (Sinners)؛ یک تریلر ترسناک و مذهبی با پسزمینهای تاریخی که در میسیسیپیِ دهه ۱۹۳۰ روایت میشود. کوگلر این بار سراغ اسطورهها و گناهان آبا و اجدادی رفته و با تلفیق فضای گوتیک جنوبی و موسیقی بلوز، اثری خلق کرده که هم درباره گذشته است و هم درباره روحهای زخمخورده امروز. فیلم، با جسارت همیشگی کوگلر، از مرزهای ژانر عبور میکند و اثری ارائه میدهد که در عین سرگرمکنندگی، سرشار از لایههای مضمونی است.
تازهترین فیلم راسل کرو یعنی جنگیری (The Exorcism) محصول سال 2024، یک اثر سینمایی ترسناک و دولایه است. اولین لایه این اثر برداشتی کاملا مبتکرانه از فیلم کلاسیک جنگیر است و دومین لایه شیاطین درونی را بررسی میکند. کارگردان فیلم جنگیری یعنی جاشوا جان. میلر پسر جیسون میلر است، که نقش پدر کاراس را در فیلم جنگیر بازی میکند و عنوان پیشین این فیلم هم پروژه جورج تاون است، که اشاره آشکار دیگری به فیلم اصلی ویلیام فریدکین است، یعنی جاییکه که فیلم در آن فیلمبرداری شدهاست. چندین فیلم ترسناک، از جمله جنگیر و طالع نحس با داستانهایی از اتفاقات عجیبوغریب و شیطانی مخاطب را جذب خود کردهاند، اما بهنظر میرسد این فیلم بعد دیگری به اینگونه داستانها میدهد و کیفیتی کاملا پستمدرن به آن میبخشد. اما نمیتوان گفت در این تلاش کاملا موفق است.
لیلیان هال بهعنوان یکی از ستارههای بزرگ تئاتر، قرار است نقش اصلی را در نسخه تازه باغ آلبالوی چخوف بازی کند، انتخابی درست برای بازیگری در قد و قامت او. اما همهچیز بهیکباره زیرورو میشود. فیلم لیلیان هال بزرگ (The Great Lillian Hall)، محصول آمریکا در سال 2024 است، که توسط مایکل کریستوفر کارگردانی شدهاست. در محور این فیلم جسیکا لنگ در نقش لیلیان هال قرار دارد. او نقش یک بازیگر برنده تونی را زنده میکند، که برای اجرای روی صحنه تئاتر تازه خود آماده میشود. اما او ناگهان میفهمد مبتلا به زوالعقل شدهاست و حالا باید با این چالش بزرگ دستوپنجه نرم کند. علیرغم مضمون غمگین فیلم، لیلیان هال بزرگ ادای احترامی دوستداشتنی به زندگی در تئاتر است، با تمام لحظههای شخصیاش، و ویترینی برای جسیکا لنگ، که ماهرانه در نقش یک زن آسیبپذیر بدرخشد و سبک متمایز لیلیان بازیگر منحصربهفرد را به نمایش بگذارد.
چند سالی است که به لطف نتفلیکس و سرمایه عظیمی که در اختیار دارد، فیلمها و سریالهای مختلفی از سراسر جهان با کیفیتی عالی ساخته میشوند و مخاطبان خاص خود را جذب میکنند. به لطف تلاشهای نتفلیکس، دیگر سینما در هالیوود خلاصه نمیشود و هر داستانی در هرجایی از دنیا، ارزش روایت دارد. فیلم اسپانیایی بازی یک بیوه (A Widow’s Game) به کارگردانی کارلوس سدس که با اقتباس از پرونده واقعی «بیوه سیاه پاترایکس» ساخته شده است، از جمله این اثار بینالمللی موفق است، اثری که لابهلای داستان جنایی کنجکاوی برانگیز خود، مرز میان نیرنگ شخصیت اصلی و ضعفهای انسانی او را با دقت کاوش میکند. فیلم تلاش میکند لایههای پنهان عشق، خیانت و چهبسا روانشناسی جنایت را پیش چشم مخاطب قرار دهد.