نقدی به بهانهی پایان اکران شبی که ماه کامل شد
محسن اصغری وسطی کلائی نقدی به بهانهی روزهای پایانی اکران فیلم «شبی که ماه کامل شد» نوشت.
محسن اصغری وسطی کلائی نقدی به بهانهی روزهای پایانی اکران فیلم «شبی که ماه کامل شد» نوشت.
علیرضا کاوه منتقد سینما توجه به ژانر و دغدغهمندی فیلمسازان را در سینمای کوتاه نقطه مثبت این سینما دانست.
به گزارش خبرآنلاین روزنامه قدس نوشت:فیلم جدید علی بهراد، فیلم ضعیف و الکنی است. فیلمی که برای فروش روی همین حواشی و تبلیغات حساب کرد تا با برچسبهایی مثل «ساختارشکنی» در یک فیلم ایرانی یا جنجالیترین فیلم اجتماعی سال! سالنهای سینما را پر کند اما فیلم، نه قصه درستی برای روایت دارد و نه شخصیتپردازی حساب شدهای که مخاطب را اقناع کند. فقط چند صحنه از طنازیهای بازیگر زن، شوخیهای جنسی و پخش لحظاتی از صدای «سوگند» که حذفشان هم آسیبی به بدنه اصلی فیلم نمیزد اما وجودشان به حاشیهسازی و تبلیغ برای فیلم کمک کرد.
کلیپ نقد مسعود فراستی بر فیلم «صبح اعدام» که اینروزها در فضای مجازی پخش شده، کار هوش مصنوعی است و شباهتش با واقعیت فراستی و نقدهایش سر و صدا به پا کرده است.
دیگر جای آن نیست که تیر خوردن و شهادت رزمندگان را با موسیقی غمانگیز و لحظات غمافزا همراه کنیم. بلکه باید بیتعارفبودن جنگ و تکهپارهشدنها را به مخاطب نشان دهیم. متاسفانه خیلی از کارگردانهایی که ساخت فیلمهای دفاعمقدسی را به عهده میگیرند، هنوز هم سر اینمساله تعارف دارند و شهادت را سهل و راحت و غلبه بر ترس از مرگ را دم دستی نشان میدهند.
قسمت هفدهم سریال «محکوم» نشان میدهد ایناثر بیش از آنکه یک سریال جنایی صرف باشد، در حال تبدیلشدن به درامی درباره فروپاشی اعتماد و اخلاق در شرایط بحرانی است.
در طرف مقابل، غول مرحله آخر یعنی آن جن بزرگتر (همان برادر جن مونث) مرتب قدرتمندتر میشود و شکستدادنش در نظر دیگران غیرممکنتر؛ و در اینطرف هم که شخصیتها و مخاطب فیلم حضور دارند، عزم و اراده نابودی دشمن بیشتر و بیشتر میشود. آخر فیلم هم که مشخص است! جن بزرگ توسط همینقاتلها و آدمهای مزخرف جامعه آمریکا از بین میرود و خانمدکتر باستانشناس هم از زیر پوسته سیاه جن مونث بیرون میآید و در آغوش تکاور آمریکایی جا میگیرد.
«ارزش عاطفی» فیلمی معمولی و نه چندان ویژه است که شاید تحسین منتقدان از آن، بهخاطر پرداخت شخصیتها، برخی کادرها و قاببندیها و شخصیتبخشی به منزل خانواده درون قصه باشد. در انتهای داستان هم که میشود حدسش زد، آدمهای قصه به اینباور میرسند که چهقدر به یکدیگر نیاز دارند و ارزش احساساتشان بالاست.