به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، سال ۲۰۱۶ فیلمی در هالیوود ساخته شد که در صحنهای از آن، یکپری (جن مونث) که در تسخیر یکزن آمریکایی است، در یکلحظه اسناد مخفیانه وزارت دفاع جمهوری اسلامی ایران را برای سران ارتش آمریکا که در پنتاگون گرد آمده بودند، حاضر کرد و برخی از حاضران دور میز جلسه، با دیدنش هول کردند و صلیب کشیدند.
اسم فیلم «جوخه انتحار» در ژانر اکشن – فانتزی بود و در آنلحظه معروف که بریدهاش در فضای مجازی فارسی هم منتشر شد، یکی از راههای نفوذ دشمن به درون جبهه ایرانیها – البته پس از سالها – تصویر شد. جالب است که روایت اینگونه حرکات از دیگران حرف حساب، و از خودیها، خرافات و حرفهای گزافه محسوب میشود. بههرحال در آنفیلم چنینصحنهای به نمایش درآمد و جنی که به درون بدن یکخانمدکتر جوان باستانشناس رفته بود، در چشم به همزدنی اسناد مخفی و فوق محرمانه ایرانیها را دزدید و آورد! اسنادی که فرمانده سر میز گفت «سالها دنبال آنها بودهایم!»
اما ببینیم داستان اینفیلم که چندسال بعد دنبالهای هم برایش ساختند چه بود؟ بله داستانی تکراری مثل خیلی از اکشنهای قهرمانی دیگری که از سینمای آمریکا دیدهایم و همه، براساس چندفرمول مشخص و کلیشه در خط تولید و پخش قر همردیف هماندشمنان آمریکا نشان بدهند و دوباره مردمشان را ذهنشویی کنند که ایرانیها خیلی خطرناکاند؛ یا اینکه قدرتنمایی کنند و یکی از سلاحهای خود را به رخمان بکشند و بگویند با اجنه و شیاطین هم به خدمتتان میرسیم!
«جوخه انتحار» فیلمی کودکانه و سبک است. تماشایش با وجود جلوههای ویژه سر صحنه و رایانهای هم، هیچلذتی که برای مخاطب ندارد هیچ، او را لحظه به لحظه آزار میدهد. چون هم میتوان اتفاقات دقایق بعد را پیشبینی کرد هم اینکه داستان هیچ گره و معمایی ندارد که بخواهیم با باز یا حلشدنش، لذت کشف را تجربه کنیم! مخاطبانش هم بیش از آنکه بزرگسالان باشند، کودکان و نوجوانان هستند؛ البته اگر بچههای اینروزگار چنین فیلم ضعیف و کسلکنندهای را باور کنند.
صادق وفایی