به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، فیلم «مجنون» به کارگردانی مهدی شامحمدی که اینروزها روی پرده سینماهاست، سال ۱۴۰۲ توسط سازمان رسانهای اوج تولید شد و در جشنواره فجر آنسال (چهل و دومین دوره) جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای بهزاد خلج، جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن را برای شبنم قربانی، جایزه بهترین موسیقی فیلم و جایزه بهترین فیلم را برای عباس نادران تهیهکنندهاش به ارمغان آورد اما وجدانی که به فیلم نگاه کنیم، میبینیم نباید اینهمه جایزه میگرفت!
در هماندوره جشنواره فجر، سجاد بابایی برای ایفای نقش شهید مهدی زینالدین نامزد جایزه بهترین بازیگر نقش مرد شده بود اما جایزه را نگرفت. متاسفانه ایفای نقشش در اینفیلم اصلا قابل قبول نیست و یکفرمانده مهربان و مقتدر را که ایندو ویژگی را بهطور توام داشته باشد، بهطور باورپذیری بازی نمیکند. بنابراین میتوان گفت بازی او در نقش شهید زینالدین، تا حدی بهخاطر بازیاش در سریال «سقوط» و تا حدودی هم بهخاطر شباهتی که به زینالدین ندارد، بوده و خوشاقبالیاش باعث شده ایفای نقش اینپرتره را به او بسپارند. اگر داد و بیدادهای بد پای بیسیم را در نظر نگیریم، تنها لحظهای بنا بود قدرت و کاریزمای زینالدین را بین نیروهایش نشان بدهد، زمانی است که روی پل به نیروی کادر رسیدن به اهداف بوده و فرمانده قدری چون شهیدهمت (فرمانده لشکر ۲۷ محمدرسولالله) و حمید باکری (معاون لشکر ۳۱ عاشورا) در آن شهید شدهاند، با «مجنون» متوجه پیروزیهای خیبر هم میشود و متوجه میشود همه این عملیات، خسارت و شهادت نبوده بلکه پیروزی هم بوده است.
متاسفانه ضمن گفتن خسته نباشید به عوامل «مجنون» که جایزه هم گرفته، باید گفت فیلم ماندگار و تاثیرگذاری نساختهاند. شخصیت و قصه را هم شهید کردهاند چون بهدلیل تکراری بودن سوژه، تا چندوقت دیگر کسی سراغ شهیدمهدی زینالدین نمیرود. پایانبندی فیلم هم که وقت بروز و ظهور احساسات حماسی و حس غرور است، دیگر نایی برای مخاطب نمانده که بخواهد احساس غرور کند و به قهرمانان ملی خود بنازد چون فیلم از نقطه ابتدا تا اینجا، کلی حرف و لحظه خستهکننده و غیرلازم پیش رویش گذاشته است. اگر «مجنون» و محاسبه و ساخت بهتری داشت، میتوانست ماندگار شود.
صادق وفایی