برچسب نقد فیلم

وضع دیالوگ‌ها هم تعریفی از شخصیت های داستان ندارد؛ طوری که رفتارهای تصنعی و ژست‌های تکراری، باعث شده مخاطب نتواند با شخصیت های داستان و حتی نقش اول ارتباط برقرار کند. 

با چنین‌سوژه‌ای می‌توان بازی‌های داستانی و دراماتیک مختلفی با شخصیت‌ها و موقعیت‌ها ترتیب داد. اما فیلم «بعد از شکار» هیچ‌تحرکی ندارد و سکانس‌هایش همه با دیالوگ‌گفتن و روده درازی شخصیت‌ها می‌گذرند.

قصه مشهور هزار و یک شب، ستون فیلمنامه سریال به حساب می‌آید که گره زده شدن آن به جهان معاصر کنجکاوی‌ را برمی انگیزد. هر چه سریال جلوتر می‌رود، این بخش پررنگ‌تر شده و خط و ربط میان دو جهان نیز روشن‌تر می‌شود.

«خیابان جمهوری» فیلم خوبی است البته تا فراز پایانی و فصل آخرش! چون پایان‌بندی نامناسب آه افسوس مخاطب را بلند می‌کند و حسرت جمع‌شدن دامنه یک‌قصه خوب را به دلش می‌گذارد. واکنش بهت‌زده مخاطبان نسبت به پایان‌بندی فیلم و بالاآمدن تیتراژ، گواه این بود که ساختار فیلم و گذاشتن نقطه پایان در این‌لحظات فیلم، اصلا مناسب نبوده است.

نکته اجتماعی و تربیتی دیگر درباره این‌فیلم که سال ۲۰۱۶ ساخته شده، مربوط به وقتی است که روتی در مدرسه ثبت‌نام می‌شود و برای این‌که به همکلاسی دیگرش ثابت کند، اُمل و عقب‌مانده نیست باید سیگار و گل بکشد. فیلمنامه «همه چیزی که داشتیم» نشان می‌دهد بزرگ‌شدن نوجوانان در شرایط بحران اقتصادی و وقتی پدر و مادر مناسبی بالای سرشان نباشد، چه مخاطرات و آسیب‌هایی در پی دارد.