برچسب مهدی امینیان

پرتکرارترین واژه در تعامل با دانش‌آموزان، زمانی که ما تحصیل می‌کردیم، دست به سینه بود. تأمل در این واژه نشان می‌دهد تا چه حد بی‌عملی یادگیری منفعلانه یک ارزش تلقی می‌شد.

«به چه دردمان خورد این‌همه درسی که خواندیم؟» این پرسشی است که نسل قبلی دانش‌آموزان، دیریازود با آن روبه‌رو شده یا می‌شوند.

«عملکردی» یک رویکرد است که می‌توان با روش‌ها و طرح درس‌های مختلفی به اجرای آن اقدام کرد. آیا کتاب درسی نمی‌تواند منبعی برای کشف محتوا باشد؟ آیا تعامل دانش‌آموزان در مورد یک محتوا در کتاب درسی نمی‌تواند به برساختن ایده منجر شود؟

ورود گوشی همراه به زندگی دانش‌آموزان بسیاری از مدارس را دچار ابهام کرد. از سویی بخش مهمی از ساعات روز دانش‌آموز به کار با گوشی اختصاص می‌یابد و از سوی دیگر والدین از مدرسه انتظار دارند برنامه دانش‌آموز را به گونه‌ای پر کند که کمتر سراغ گوشی برود.

دانش‌آموزان، صاحب تلفن همراه می‌شوند و دیگر گوششان به درس و کتاب درسی بدهکار نیست؛ این یک فرایند رایج در بسیاری از مدارس ایران است.