برچسب قدرت موشکی ایران

مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا در مسقط، بیش از آنکه یک گفت‌وگوی دیپلماتیک باشد، صحنه مواجهه یک «ایران مقتدر» با یک «آمریکای بحران‌زده» است. ترامپ در حالی برای تطهیر افکار عمومی از رسوایی فجیع پرونده «اپستین» و بحران اقتصادی داخلی به دنبال توافق است که تهران با تکیه بر هشدار صریح رهبر انقلاب مبنی بر «فراگیر شدن هرگونه جنگ»، واشنگتن را ناچار به عقب‌نشینی از زیاده‌خواهی‌های موشکی و تمرکز صرف بر لغو تحریم‌ها کرده است.

فراز پایانی بیانات اخیر عالی‌ترین مقام حاکمیتی ایران، بیش از آنکه یک هشدار نظامی ساده باشد، ابطال رسمی تمام نقشه‌های جنگی ایالات متحده و اتاق‌های فکر صهیونیستی در سال ۲۰۲۶ بود. اعلام صریح راهبرد جنگ منطقه‌ای به جای نبرد محدود، دقیقاً همان نقطه‌ای است که محاسبات پنتاگون را دچار فروپاشی ساختاری کرد. این موضع‌گیری قاطع، نه تنها لحن متکبرانه ساکنان کاخ سفید را در عرض چند ساعت تغییر داد، بلکه رژیم صهیونیستی را در چنان بن‌بست هولناکی قرار داد که سکوت سنگین رسانه‌های عبری، تنها پاسخ موجود برای آن بود.

سایه جنگ همواره بر سر خاورمیانه سنگینی کرده است، اما امروز این سایه تفاوتی اساسی با گذشته دارد. حالا سخن از «جهنم روز دوم» است؛ کابوسی که پس از تجربه درس‌آموز جنگ تحمیلی ۱۲ روزه، در محاسبات واشنگتن نفوذ کرده است. اگرچه ناو‌های هواپیمابر همچنان در آب‌های منطقه پرسه می‌زنند، اما واقعیت این است که دست‌های لرزان روی ماشه، بیش از هر زمان دیگری از عواقب احتمالی بازی هراسان‌اند. 

واشینگتن در حالی پای به میز مسقط گذاشته که همچنان در تله خطا‌های محاسباتی پیشین گرفتار است. تهران اکنون با تفکیک قاطعانه پرونده اتمی از توان دفاعی، عملاً دکترین فشار برای امتیاز را ابطال کرده و به طرف غربی فهمانده است که صلح در منطقه، از مسیر مهار بازیگران آنارشیست می‌گذرد، نه از مسیر تضعیف قدرت ملی ایران.

دکترین جدید امنیت ملی ایران، میز دیپلماسی را مستقیماً به امنیت پایگاه‌های آمریکا در منطقه گره زده است. پیامی که از پایتخت مخابره شده، صریح و بدون لکنت است: تکرار هرگونه خطایی، نه با بیانیه‌های سیاسی، بلکه با انهدام کامل دارایی‌های استراتژیک ایالات متحده در خلیج فارس پاسخ داده خواهد شد.»