برچسب فئودور داستایوفسکی

از «دیوان حافظ» و «بوف کور» تا «نازنین» داستایفسکی

شهرام کریمی نقاش و طراح، از تجربه تصویرسازی داستان «نازنین» داستایفسکی گفت. تجربه‌ای که به گفته او، به دلیل فضاسازی و شاعرانگی با روح و روانش عجین بوده است و درنهایت به مجموعه‌ای مستقل از طراحی‌ها تبدیل شده است که هرکدام قابلیت تابلو شدن دارند. او پیش از این برای دیوان حافظ و بوف کور صادق هدایت نیز نقاشی کشیده است.

چرا برخی به داستایفسکی نقد وارد می‌کنند

مقاله‌ای در نشریه اسپکتیتور لایف با نگاهی انتقادی به آثار فئودور داستایفسکی، این نویسنده بزرگ روس را برخلاف شهرت جهانی‌اش، نویسنده‌ای «ضعیف» توصیف کرده و استدلال می‌کند که دشواری خواندن رمان‌های او بیش از آنکه ناشی از عمق ادبی باشد، نتیجه نثر آشفته، شخصیت‌پردازی ناموفق و زیاده‌گویی است.

چهار قهرمان که رفته‌رفته به چهره‌هایی نفرت‌انگیز بدل می‌شوند

برخی از مهم‌ترین رمان‌های جهان، خواننده را با شخصیتی همراه می‌کنند که در آغاز دوست‌داشتنی است، اما هرچه روایت پیش می‌رود، همان همدلی اولیه به تجربه‌ای تلخ تبدیل می‌شود. جذابیت این شخصیت‌ها دقیقاً در همین دگردیسی نهفته است: قهرمانانی که از ابتدا هیولا و ضدقهرمان نیستند، بلکه در مسیر داستان چهره‌ای آشکارا نفرت‌برانگیز پیدا می‌کنند.

پژواک داستایوفسکی؛ وقتی ابراهیم، فئودور کارامازوف می‌شود  

در «بدنام»، ابراهیم شباهت غریبی به تیپ‌شناسی فئودور کارامازوف دارد؛ مردی که ثروت و قدرت، او را به این توهم رسانده که می‌تواند «زمان» را به عقب برگرداند و با تصاحب یلدا، جوانیِ از دست رفته‌اش را بازخرید کند.