برچسب عرفان اسلامی

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، واژه «قرب» در لغت به معنای نزدیکی یک شیء به شیء دیگر دانسته شده است؛ (۱) یعنی برای تصوّر معنای این واژه و مفهوم نزدیکی دو پدیده به هم، ناگزیر از تصویر شیئیّت و جسمیّت برای آنها هستیم. با لحاظ کردن این نکته می بینیم که در متون دینی اصطلاح «قرب الهی» و مفهوم نزدیکی به خدا به مناسبت های مختلف مورد اشاره قرار گرفته است؛ حال این سؤال مطرح است که وقتی ما خداوند را از هر گونه جسمیّت و شیئیّت و قابلیّت دیده شدن منزه و پاک می شماریم، اصطلاح «قرب الهی» چه مفهوم و معنایی دارد؟

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، اغلب پژوهش‌هایی که معنویت را با سلامت جسمی ارتباط داده‌اند بروی افراد سالمند انجام شده‌اند؛ اما این داده‌ها بارقه‌ای از پیوند احتمالی زندگی همراه با معنویت و سلامت افراد در همه سنین هستند.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، یکی از شبهات رایج درباره عصر ظهور، بسته شدن باب توبه و عدم پذیرش ایمان گناهکاران و کافران در آن دوران است.چرا برخی روایات از برخورد قاطع حضرت مهدی علیه‌السلام بدون فرصت توبه سخن می‌گویند؟ کارشناسان مرکز پاسخگویی به سوالات دینی با تکیه بر قرآن و روایات، با تفکیک میان مرحله «ظهور» و «قیام مسلحانه» به این شبهه پاسخ داده‌اند.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مناجات، زبان بی‌واسطه دل با پروردگار و یکی از کهن‌ترین جلوه‌های معنویت در فرهنگ دینی و انسانی است؛ نجوایی که در هیاهوی زندگی روزمره، فرصتی برای تأمل، آرامش و بازگشت به خویشتن فراهم می‌آورد. بسیاری از عارفان، علما و شخصیت‌های برجسته معنوی، عمیق‌ترین تجربه‌های روحی خود را در قالب دعا و مناجات به یادگار گذاشته‌اند؛ واژه‌هایی که هنوز هم می‌توانند مرهمی بر خستگی جان و چراغی برای مسیر زندگی باشند.

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین و اندیشه ایبنا، کتاب Islam Within: Exploring Its Spiritual Teaching (اسلام از درون: کاوشی در آموزه‌های معنوی) تألیف محمد فنائی اشکوری و جلال‌الدین فنائی اشکوری به همت Misbah Publications به تازگی منتشر شده است.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از  ایبنا (از روابط عمومی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران)، آیین بزرگداشت سعدی، در سالن فرهنگ مرکز همایش‌های بین‌المللی این سازمان برگزار شد. در این نشست، احسان‌الله شکراللهی رئیس اندیشگاه فرهنگی و دبیر نشست، مهدی مظفری ساوجی شاعر و پژوهشگر و اکبر ثبوت پژوهشگر تاریخ و تمدن اسلامی با تمرکز بر ابعاد فکری، اخلاقی و تاریخی آثار سعدی، مفهوم مدارا و امکان احیای سنت گفت‌وگو در جامعه ایرانی را بررسی کردند.  

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین‌واندیشه ایبنا، رضا دستجردی نوشت: جلد نخست «پیشگامان کهن تصوف» با موضوع مشایخ غرب نوشته ریشارد گراملیش دین‌شناس آلمانی با ترجمه شیرین شادفر، از مجموعه «عرفان و تصوف» انتشارات حکمت است که در سال ۱۴۰۱ به بازار نشر آمد.

  به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ایبنا در مقدمه گفت و گوی خود با مهدی پرپینچی مولوی پژوه قزوینی نوشته است: «اندیشه‌های مولوی همواره به عنوان منبعی بی‌بدیل از حکمت و معرفت شناخته شده است؛ خصیصه‌ای که شاید در میان شاعران جهان نظیر نداشته باشد. در مصاحبه با مهدی پرپینچی مولوی‌ پژوه قزوینی موضوع «مرگ» را سوژه‌ اصلی قرار داده‌ایم تا از دریچه‌ نگاهِ عمیق و حکمت‌آمیز مولوی، به واکاوی این پدیده بپردازیم. از این مولوی پژوه دو کتاب «مبارزه با نقس از زبان مولوی» و «مرگ از نگاه مولوی» منتشر شده است.» مهدی پرپینچی در این گفت و گو به تبیین عمیق، روان‌شناختی و عرفانی پدیده «مرگ‌انتخابی و اجباری» از منظر مولانا پرداخته و پیوند دیالکتیکی میان مرگ و زندگی را واکاوی می‌کند. در پارادایم مولوی، شناخت زندگی بدون درک مرگ ناممکن است. متن ابتدا با نقل اسطوره‌شناختی خلقت انسان بر اساس تفاسیر کهن، چرایی انتخاب عزرائیل به عنوان قابض‌الارواح و سازوکار بیماری‌ها به عنوان اسباب و علائم هشداردهنده را تشریح کرده و سپس به فلسفه ضرورت مرگ می‌پردازد؛ ضرورتی که نبود آن، جهان را به رنج‌کده‌ای بی‌ارزش، متوقف و عاری از عدالت تبدیل می‌کرد. برخلاف تصور عمومی، مرگ‌اندیشی صدرایی و مولوی منجر به رخوت و افسردگی نمی‌شود، بلکه پویایی‌آفرین است. مولانا با مهندسی دقیق مفهوم «غفلت»، آن را به دو بخش ممدوح (فراموشیِ لازم برای بقای انگیزه حیات و مهار فرسودگی داغ‌ها) و مذموم (بطالت و فراموشی افراطی معاد) تقسیم می‌کند. تفاوت در مواجهه با مرگ، ناشی از هویت و آگاهی انسان‌هاست؛ هراس از مرگ، در واقع فرار انسان از باطن زشت خویشتن است که در آینه مرگ منعکس می‌شود. متن با مرزبندی قاطع میان استقبال عرفانی از مرگ (بازگشت اختیاری به اصل و نیستان حیات با بال عشق و بصیرت) و مرگ‌طلبی پوچ‌گرایان (خودکشی ناشی از ناتوانی در حل مشکلات)، راه درمان نیهلیسم را ایمان و مثبت‌ندیشی می‌داند. در نهایت، با ترسیم جهان آخرت به عنوان «سرای بقا و جاودانگی مبرّا از تضاد»، شهادت به عنوان ارزشمندترین فرجام و رهایی روح (مجنون) از چنگال جسم (تن) معرفی می‌شود.