برچسب شهید دهقان امیری

در خانه تنها بودم به رفقا زنگ زدم و قرار یک دورهمی دوستانه گذاشتیم.

کسی نبود که کینه‌ای باشد و هیچ چیز در دلش نبود. با گشاده‌رویی و دلی صاف برخورد کرد.

بیشتراز اینکه به فکر خودش باشد به فکر دیگران بود. از معرفت چیزی کم نمی‌گذاشت.

در دانشگاه تهران کنگره ملی شهدای دانشجو برگزار شد و همان جمع دوستان خادم در دوکوهه را دعوت کردند تا در این کنگره باز هم به امر خادمی برسند.

گاهی دوستان اهل زنجان به ترکی گفتمان می‌کردند و سر به سر او می‌گذاشتند.

آن قدر نرم زبانی کرد و تشویق‌مان کرد که یک محصول در باب ازدواج بخریم و هفتاد هزار تومان ما را پیاده کرد. قدرت جذب مشتری را داشت و استعداد خوبی داشت.

خیلی ختم قرآن می‌گرفت. بیشترشان را از دانشگاه می‌آورد و توفیق اجباری ختم قرآن نصیب‌مان می‌کرد.

هر سال محرم‌ها و ایام فاطمیه بیت حضرت آقا می‌رفتیم. گاهی با مادر و گاهی دو تایی با هم. در دوران دبیرستان، دهه دوم ایام فاطمیه را خودش تنهایی می رفت.