نتیجه این روش تربیتی، ویرانگر است
لطفاً اگر شما هم طرفدار این روش هستید همین الان در کار و روش خود تجدید نظر کنید.
لطفاً اگر شما هم طرفدار این روش هستید همین الان در کار و روش خود تجدید نظر کنید.
گروه اندیشه: در نشست «چگونه از دل ویرانی جنگ، آبادانی بسازیم» روز یکشنبه ٢٧ اردیبهشتماه دکتر نعمت الله فاضلی انسانشناس سخنرانی کرد. فاضلی در این نشست جنگ را به مثابه یک بیماری ناخواسته اما واقعیت تاریخی تحلیل میکند. او با نفی انفعال و ناامیدی، به سنت فکری اندیشمندانی چون پیتر تورچین و ویکتور فرانکل ارجاع میدهد تا نشان دهد تاریخ بشر همواره شاهد «ویرانی مولد» بوده است؛ نقطهای صعبالعبور که در آن تمدنها نه با پول و فناوری، بلکه از طریق «تخیل روایی»، پذیرش مسئولیت وجودی و ارادهی معطوف به عاملیت احیا شدهاند. فاضلی با مرور تجربهی بازسازی فرانسه پس از جنگ جهانی دوم توسط ژنرال دوگل، کلید تحول را گذار از همبستگیهای ایدئولوژیک به «همکاری استراتژیک» میان گروههای متضاد میداند. از نظر او، جامعهی قطبیشده و آکنده از نفرت، عقل سلیم خود را از دست میدهد؛ بنابراین، راهحل رستگاری جمعی در پذیرش واقعبینانهی تکثر، مدارا و پیوند میان لایههای مختلف اجتماعی (نظیر حزباللهی و غیرحزباللهی) نهفته است. در این فرآیند، زنان و مردم عادی بازیگران اصلیِ تبدیلِ شرّ مطلقِ جنگ به فرصتی برای خلاقیت، خوداصلاحگری و همزیستی پایدار به شمار میروند.گزارش منتشر شده در خانه اندیشمندان علوم انسانی را در ادامه می خوانید:
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا،ماریا پُپوا - ترجمه: بیتا عظیمینژادان؛ الیویا لَنگ (Olivia Laing) مینویسد:«تنهایی در ضمن اینکه حالتی است شخصی، حالت سیاسی نیز است» نیم قرن پیشتر هانا آرنت (۱۴ اکتبر۱۹۰۶- ۴ دسامبر ۱۹۷۵) در اولین اثر هوشمندانه و کلاسیک خود با عنوان "توتالیتاریزم" که در زمانی مناسب در سال ۱۹۵۱ چاپ شد، آن ابعاد مرتبط و موازی از تنهایی که عمق اندوه شخصی و حالتی لازم و رایج در حیات سیاسی است را مورد بررسی قرار میدهد.
گروه اندیشه: مهدی حمیدی شفیق در کانال انجمن جامعه شناسی شعبه آذربایجان شرقی مطلبی نوشته در باره درگذشت ادگار مورن فیلسوف معروف فرانسوی. او در یادداشت خود به تبیین میراث فکری «ادگار مورن»، متفکر چندبعدی فرانسوی میپردازد که با فراتر رفتن از مرزهای سنتی علوم، «نظریه پیچیدگی» را بنیان نهاد. او با رد عقلانیت تقلیلگرا و جزیرهای، جهان را شبکهای درهمتنیده از نظم و آشوب میدانست و در پروژه عظیم «روش»، به بازاندیشی در شیوه تفکر بشر پرداخت. مورن به عنوان روشنفکری متعهد و مروّج «آگاهی سیارهای»، هرگز در دانشگاه محبوس نماند؛ از نقد نژادپرستی و سیاستهای اسرائیل تا پیوند هنر و سینما با جامعهشناسی، او زیست مشترک انسانی را هدف قرار داد. نویسنده معتقد است امروز اندیشه او پادزهری حیاتی در برابر بحرانهای مرکب و قبایلگراییهای جدید است. این مطلب را در ادامه می خوانید:
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی خانه اندیشمندان علوم انسانی، در نشست «آیین یادبود و گرامیداشت زندهیاد دکتر حسین شکرکن» دکتر نسرین ارشد، دکتر غلامعلی افروز، دکتر حمید پورشریفی، دکتر رضا حجسته مهر، دکتر شیوا دولت آبادی، دکتر فرشید شکرکن، و دکتر علی اصغر قاسمی سخنرانی خواهند کرد.
گروه اندیشه: رضوانه رضایی پور در روزنامه ایران، گفت و گویی انجام داده به نعمت الله فاضلی استاد دانشگاه در باره مواجهه خلاقانه و تجربه عریان مردم ایران در برابر تجاوزهای نظامی آمریکا و اسراییل، و حضور شبانه آنان در میادین شهرهای کشور. از نظر فاضلی جنگ به مثابه یک «آزمایشگاه بزرگ تاریخی» برای سنجش ظرفیتهای پنهان تمدنی ایران جلوه گر شده است. از با رد فرضیه فروپاشی جامعه، استدلال میکند که پذیرش واقعیت استثنایی جنگ، آغاز یک «جراحی اجتماعی» است که سبک زندگی، پیوندهای انسانی و الگوهای مصرف را بازتنظیم میکند. بر اساس این تحلیل، جامعه ایران در دل بحران دست به «آشناییزدایی» از توانمندیهای بومی خود (نظیر پیشرفتهای پزشکی و ژئوپلیتیک تنگه هرمز) زد و با معکوس کردن روند مهاجرت، به یک خودباوری ملی در برابر حافظه تاریخی شکستهای قاجاری دست یافت. بزرگترین دستاورد این دوران، فعال شدن «فناوریهای ناملموس اجتماعی» و قدرت نرم بود؛ جایی که آیینهای کهن نوروز و ماه رمضان به بستری برای مقاومت فرهنگی در برابر مرگ تبدیل شدند و واژه «ایران» به عنوان یک ابرسازه عاطفی، لایههای پنهان هویت جمعی را بیدار کرد. او در نهایت معتقد است که حضور بیسلاح مردم در میدانهای عمومی و خیابانهای شبزده، خط بطلانی بر نظریه «مرگ انسان در عصر هوش مصنوعی» کشید و برتری اراده انسانی و همبستگی ملی را در جنگ روایتها و ساختارها به اثبات رساند. فاضلی با تشریح مفهوم «قدرت نرم» در تقابل با قدرت سخت نظامی دشمن، ابعاد پنهان مقاومت مدنی و فرهنگی در برابر تجاوز اخیر را واکاوی کرده و از «خودباوری ملیِ بازسازیشده» به عنوان مهمترین دستاورد ناملموس این نبرد یاد کرد.» این گفت و گو را در ادامه می خوانید:
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از مهر، سحر گلشیرازی بازیگر نمایش «تلخاب» درباره طراحی شخصیت ملکه در این اثر نمایشی گفت: برای من مهم بود که ملکه را صرفاً زنی غمگین یا افسرده نبینم، بلکه او را انسانی تصور کنم که سالها با احساس ناکافی بودن زندگی کرده است. در طول نمایش، ملکه مدام میان واقعیت، خاطره و کابوس حرکت میکند؛ تلاش کردم این جابهجاییها را بیشتر از طریق تغییرات درونی و کیفیت حضور روی صحنه نشان دهم تا با اغراقهای بیرونی.
مهدی محمدی کلاسر*