برچسب روانشناسی

گروه اندیشه: ستاره جعفری روان شناس و روان درمانگر، با انتشار مطلبی در سایت انجمن روانشناسی اجتماعی، به این سوال پرداخته که چرا «عمل کردن» از «صرفاً خطا نکردن» ارزشمندتر به نظر می‌رسد؟. این مطلب کوتاه را در ادامه می خوانید:

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین آنچه در شمارۀ بهار ۱۴۰۵ خبرنامۀ انجمن روان شناسی اجتماعی ایران می خوانید به شرح زیر است:

گروه اندیشه: گزارش حاضر به معرفی و تحلیل کتاب «موضع اوتیستیک ـ مجاور» اثر توماس اچ. آگدن، روانکاو برجسته آمریکایی می‌پردازد که با ترجمه مهدی حبیب‌زاده توسط نشر نی منتشر شده است. آگدن با فراتر رفتن از مرزهای کلاسیک نظریه روابط ابژه ملانی کلاین و با الهام از قطعه ادبی «بورخس و من»، توهم وحدت و سادگی تجربه انسانی را زیر سؤال می‌برد. ایده مرکزی کتاب، تبیین سه شیوه بنیادین و هم‌زمانِ تجربه جهان است: موضع افسرده‌وار، موضع پارانوئید ـ اسکیزوئید و موضع نوظهورِ «اوتیستیک ـ مجاور». این موضع سوم، بدوی‌ترین لایه روانی است که در آن تجربه نه بر پایه معنا و نماد، بلکه بر مدار حس‌های بدنی، لمس و مجاورت شکل می‌گیرد. آگدن با پیوند دادن روانکاوی به ادبیات و فلسفه، ذهن را فرآیندی پویا و دیالکتیکی می‌داند که سلامت آن نه در حذف تعارض‌ها، بلکه در توانایی زیستن با این تناقض‌های چندلایه است.

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از سرویس دین‌واندیشه ایبنا، رضا دستجردی نوشت: «مینیمالیسم پایدار؛ زندگی بدون پسماند، عادت‌های ماندگار پایدار، و مینیمالیسم سازگار با محیط‌زیست»، نوشته استفانی ماری سفرین، با ترجمه شبنم سمیعیان، دعوتی است در بازگشت به سادگی، آگاهی و رابطه‌ای مهربانانه‌تر با زمین و خویشتن. مولف در این اثر، مینیمالیسم را از ظاهر زیبایی‌شناسانه‌اش فراتر می‌برد و آن را به فلسفه‌ای برای زیستن بدل می‌کند، فلسفه‌ای که سادگی را با مسئولیت‌پذیری در قبال محیط‌زیست پیوند می‌دهد.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین‌واندیشه ایبنا، رضا دستجردی در مقدمه گفت و گویش با محمدعلی صفرپور نوشت: «شرم‌آگاهی، آغاز مسئولیت» به‌قلم محمدعلی صفرپور، احسان اژدری و زهرا پذیرایی از تازه‌های نشر نایش است که با همکاری انتشارات کرگدن روانه بازار نشر شده است. احساسات در ذهن ما و با استفاده از اطلاعاتی که در اختیارش قرار می‌گیرد ساخته می‌شود. تنها خودمان هستیم که می‌توانیم کنترل اطلاعات ورودی به ذهن‌مان را در اختیار بگیریم و تنها ما هستیم که می‌توانیم با باورهای انباشته‌شده در ذهن‌مان کاری بکنیم. بنابراین مسئولیت احساسات‌مان با کسی جز خودمان نیست. مجموعه سنجشگرانه‌اندیشی (تفکر نقادانه) که کتاب حاضر، مجلد پنجم از آن است، ابزاری است که کمک می‌کند باورهای غیرعقلانی و ناکارآمد خود را بازبینی کنیم و با تغییر روایت‌های پیشین، تجربه‌های هیجانی پویاتری داشته باشیم. این کار نه‌تنها طیف وسیع‌تری از احساسات را برایمان می‌سازد، بلکه از رنجی غیرضروری نیز رهایمان می‌کند. نقطه تمایز این کتاب با دیگر منابع در پرداختن به احساس شرم، تمرکز بر اصلاح احساس و مداخله در روند ساخت آن، به‌جای تلاش برای پذیرش احساس و تاب‌آوری در برابر آن است.