مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
سخنان معاون سیاسی و امنیتی وزارت کشور درباره طرح گرانشدن بنزین با حاشیههایی همراه بوده است. گویا دانستن و ندانستن گران شدن بنزین که در سخنان رئیس دولت نیز به آن پرداخته شده بود، هنوز یکی از مباحث مهم سیاسی است. قبلتر، جمال عرف، معاون سیاسی و امنیتی سابق وزیر کشور درباره سخنان رئیس دولت توضیحاتی ارائه کرده بود.
شبکه خبری «ایران اینترنشنال» از زمان تأسیس و راهاندازی آن با حواشی زیادی روبهرو بوده است. این تلویزیون خود را «مستقل» و وابسته به «بـخـش خـصوصی» میداند، در مقابل عدهای این رسانه را وامدار دلارهای عربستان میدانند. ما فارغ از این دو نگرش غیرقابلاثبات که از مستندات معتبر نسبتا بیبهره است، به بخشهایی از شیوه متناقضگونه این رسانه بر اساس اطـلاعـات منتشرشده توسط این تلویزیون خبری میپردازیم.
مصاحبه محمود احمدینژاد با رادیو فردا بخشی از کنشهای غیر قابل پیشبینی رئیس دولت سابق و نزدیکان او طی سالهای اخیر است. اما مهمتر از گفتوگو با شبکه اطلاعرسانی برون مرزی که موضعگیری آن در قبال سیاست جمهوری اسلامی ایران مشخص است، موضعگیری کاربران شبکههای اجتماعی در داخل کشور است. شماری از فعالان شبکههای اجتماعی که سابق بر این، مدافع کارنامه رئیس دولت نهم و دهم بودند، این کنش را از منظری که او با استفاده از یک تریبون خارجی در حال انتقال پیام به مردم ایران است، نکوهش کردند. آنان باور دارند بیان حق از یک تریبون وابسته به بودجه کشوری که موضع دشمنی با مردم ایران دارد، قابل توجیه نیست، هرچند در این گفتوگو صرفا بیانکننده سخن صحیح و قابل دفاع باشیم.
مرور تصاویر رزمندههای جنگ تحمیلی در لحظههای اعزام به خط مقدم و حضور آنان در جبهه، نمایی کامل از ایمان، باور و اطمینان را در چهره آنان بازگو میکند. در میان تصاویر به یادگار مانده از جنگ تحمیلی، عکس چهرههای داوطلبان در هنگام اعزام و استقرار در مناطق جنگی حکایت از ایمان، اعتقاد راسخ و خللناپذیر و استواری در تصمیم را روایت میکند. انسانهای ماندگار شده در قاب تصویر با تفاوت سنی متفاوت، دست در گردن همدیگر، ایستاده در کنار هم، در حال سوارشدن به اتوبوس، رفتن برای مأموریت، خداحافظی با مادر و همسر و کودکی که در آغوش رزمنده است، سلاح به دست در خط مقدم و نماهایی دیگر همه و همه باور بدون خدشه آنان را نشان میدهد.
تجربه و تاریخ دولتهای دوم طی سالهای اخیر ناخوشایند بوده است. دولتهایی که تلاش کردهاند مطالبات برزمین مانده شهروندان را پاسخ بدهند ولی متراکم شدن مشکلات قدیم و جدید در حوزههای اقتصادی و اجتماعی عملا آنان را با سختیهای جدیدی روبهرو ساخته است. به گواه سالهای گذشته، نهتنها در دولتهای دوم معضلات قدیم مرتفع نشده، بلکه شاهد تبدیل شدن آنها به بحران هستیم. دولت دوم حسن روحانی نیز از این قاعده نانوشته مستثنا نبوده است؛ دولتی که با تحریمهای ظالمانه و خروج آمریکا از برجام روبهرو شد. ارزش پول ملی بیش از 40درصد طی یک سال اخیر کاهش یافت. شاهد نوسانهای پیدرپی در بازارهای ارز و طلا بوده و هستیم و با وجودی که رئیس بانک مرکزی، وزیر اقتصاد و رئیس سازمان برنامهوبودجه و رئیس دولت از گشایشهای اقتصادی در روزها و هفتههای آینده خبر میدهند در عرصه عمل نهتنها بهبودی حاصل نمیشود بلکه با اقتصادی کم ثبات و بازار آشفته روبهرو شدهایم.
آمریکای این روزها و جدال ترامپ و بایدن برای کسب کرسی ریاستجمهوری شباهت بسیار زیادی با فضای سریال تلویزیونی «خانه کاغذی» دارد؛ سریالی آمریکایی که در آن جدال بر سر کسب کرسی ریاست جمهوری در آمریکا را به تصویر میکشد و شخصیت اصلی سریال در نقش یک سناتور آمریکایی از هیچ فسادی برای رسیدن به جایگاه ریاست جمهوری دریغ نمیکند. بحث از دامن زدن به توهم توطئه، چیدن یک سناریوی غیرقابلپیشبینی و توهمگونه و خیالی نیست. در واقع سریال خانه کاغذی بیش از آنکه در زمینه پیشبینی و گمانهزنی پیشرو باشد، سریالی است که دغدغه نمایانکردن رفتار اهل قدرت و کنشهای غیرقابلپیشبینی سیاستمداران ارشد را داشته و دارد.
چند روز قبل رئیسجمهور در یک مقایسه از شرایط منفی اقتصاد آلمان و وضعیت خوب کشور از منظر توانایی اقتصادی سخن به میان آورد. بیتردید در ذهن، ادراک و جملهپردازی آقای روحانی اموری قرار دارد که نمیتوان از ایشان توقع داشت اینگونه سخن نگویند یا با انجام قیاس معالفارق به ارائه حرف مبادرت نورزند؛ چراکه جایگاه رئیس دولت به ترتیبی نیست که از نتوانستنها، ضعفها و کمبودها سخن بگوید. اما اینهمه به برداشت نادرست از مفهوم «توسعه» و مقایسه آمارهای کشورهای صنعتی و درحالتوسعه بازمیگردد.
از ابتدای شکلگیری دولت دوم حسن روحانی انتقاد جریان اصلاحات به کارگزار اصلی دولت دوازدهم هموزن اصولگرایان ولی از منظری دیگر است. اصلاحطلبان سرمایه اجتماعی خویش را در خدمت روحانی قرار دادند و حال از دولت او به دلیل اتخاذ رویکردهای غیراصلاحطلبانه انتقاد میکنند، نقدهایی که به حوزههای مختلف از قبیل وضعیت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی باز میگردد. به نظر میرسد بخشی از نقدهای امروز به دلیل دور شدن از فضای سالهای 92 و 96 انجام میگیرد. با فاصلهگرفتن از رویدادهای گذشته و قرار گرفتن در زمان حال سادهتر میتوان به نقد تصمیمگیریها و سیاستهای دولت پرداخت. نمیتوان از یاد برد که سال 92، محمدرضا عارف شانس رأی آوری چندانی نداشت، احتمالا مجموع آرای او چیزی در حدود پنج الی شش میلیون رأی میشد و در نهایت سکان دولت یازدهم به دست اصولگرایان میافتاد.