مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
چندی پیش نمایندگان مجلس شورای اسلامی بخشی از قانون انتخابات ریاستجمهوری را با انجام اصلاحاتی تصویب کردند. تغییراتی که بیش از آنکه واقعیتها، پیامدها و هزینههای احتمالی در آینده نهچنداندور را در نظر داشته باشد، براساس سنجش مصلحتها در حال انجام پذیرفتن است. بحثهای مختلفی از سوی نمایندگان و فعالان سیاسی نزدیک به جریانهای سیاسی طی روزهای گذشته مطرح شـده است.
بودن، نبودن و کنشهای سیاستمداران به غیر از دقت به مفهوم قدرت و الزامات آن معنایی نخواهد داشت. چرا که هر کدام از کنشگران سیاسی و کسانی که با توسل جستن به جایگاه قانونی صاحب قدرت شده و میشوند، تجزیه و تحلیل برونداد رفتارشان به غیر از بررسی کارکردهای قدرتی که در دست دارند خالی از معناست. طی چند هفته اخیر رییس جمهور آمریکا با طی کردن تمام مراحل قانونی و غیرقانونی و دست زدن به اقدامات خارج از عرف جایگاه قدرت انتخابی، سودای باقی ماندن در قدرت را بدون تعارفهای معمول بروز داده و همچنان میدهد، گویا ترامپ بدون در نظر گرفتن مخاطرات سیاسی و اجتماعی که به دنبال این کنش خواهد داشت، میخواهد در قدرت بماند.
طی هفتههای گذشته برخی چهرههای سیاسی نزدیک به جریان اصولگرا و اصلاحطلب از آمدن و نیامدن به کارزار انتخابات ریاست جمهوری سال آینده سخن گفتهاند. اما به نظر میرسد اقناع افکار عمومی برای هرکدام از کاندیداهای انتخابات دشوارتر از دورههای قبل است.
سیاستمدارن و آنان که بخش گستردهای از قدرت قانونگذاری، قضایی و اجرایی در دنیای امروز را در اختیار دارند تا زمانی سخن و حرفشان از سوی کارگزاران قدرت خریدار دارد که به صندلی قدرت تکیه زده باشند؛ اما این همه با دوری جستن آنان از قدرت عوض خواهد شد.
26دی57 آخرین شاه نظام سیاسی متکی به اندیشه سلطنتپادشاهی از ایران رفت. عرصه سیاسی آنقدر به او تنگ آمده بود که ترجیح داد اهرم قدرت را به بهانه «رفتن برای استراحت» مانند اوایل سال1332 رها کند و به امید روزهایی وقت بگذراند که شاید، احتمالا و ممکن است این قدرت به تاج و تخت او دوباره بازگردانده شود. اما این همه تصویر خوب و دیدنی، نه برای او و نه خاندان سلطنت برای مرتبهای دیگر به ترسیم نیامد. رفتن محمدرضا پهلوی و وعدههای بسیار آخرین نخستوزیر نظام پادشاهی، عزم مخالفان را بیش از همیشه استوارتر ساخت تا شاه برای همیشه برود و نام و نشانی از نظام سلطنت باقی نماند.
چند روزی از بحثوجدل شکلگرفته میان صادق زیباکلام و خسرو معتضد، یکی به عنوان استاد علوم سیاسی و دیگری معروف به تاریخنگار گذشته است. مناظره بحثبرانگیز این دو با یکدیگر زمینه اظهارنظرهای متفاوتی را در رسانهها و شبکههای اجتماعی و فضای مجازی فراهم کرد. اکنون با فرونشستن جنجالها میتوان موضوع مورد مناقشه میان این دو چهره سرشناس را از دریچهای دیگر نگاه کرد.
سفر رئیس مجلس شورای اسلامی به روسیه با حاشیههای پرشماری همراه شد. مدافعان و مخالفان او به صفآرایی سنگین در فضای رسانهای اقدام کردند. اما مسئله سفر سیاسی را میتوان از دریچهای دیگر نیز نگریست.
انجام مـصـاحـبـههــای نسبتا پرشمار محمود احمدینژاد، از علاقه او برای حضور در انتخابات ریاستجمهوری سال آینده حکایت دارد. سخنان او مثل همیشه بیش از آنکه برای مخاطبان ایجابی و اقناعکننده باشد، سلبی است. روشی که بیش از این در دو انتخابات سال 84 و 88 تجربه و با پاسخ مثبت از سوی رأیدهندگان روبهرو شده است. اینکه احمدینژاد یا هر کدام از چهرههای سیاسی که سودای کسب صندلی ریاستجمهوری را در سر میپرورانند علاقه دارند برای مرتبهای دیگر بخت و اقبال خود را به محک رأی مردم بگذارند، بر کسی پوشیده نیست؛ اما این همه یک سوی داستان سیاست در ایران امروز است.