برچسب رضا صادقیان

به‌نام استیضاح به‌کام تندروها

عبارت استیضاح بهانه‌ای شده در دست برخی از مخالفان دولت تا هر زمان شاهد برخی نوسانات اقتصادی در حوزه‌های مختلف بودند، پرچم آن را برافراشته کنند. اندکی به عقب بازگردیم، سال 1397 شماری از نمایندگان وقت مجلس شورای اسلامی خبر از استیضاح رئیس دولت دادند. گویی به این باور راسخ رسیده بودند که حل مشکلات کشور، خروج از بحران‌های اقتصادی، ایجاد شغل و توسعه پروژه‌های عمرانی و… تنها از کانال استیضاح رئیس دولت می‌گذرد. 

تختِ‌گاز یک فرقه تا ته خط

یرواند آبراهامیان کتابی دارد با نام «اسلام رادیکال مجاهدین ایرانی». پژوهش او درباره سازمان مجاهدین خلق (منافقین) از ابتدای شکل‌گیری این تشکیلات سیاسی-نظامی و تشکیل شورای ملی مقاومت با همکاری و همراهی بنی‌صدر و جمعی از مخالفان جمهوری اسلامی در کشور فرانسه است. متأسفانه این کتاب به دلایل ناشناخته در کشور خودمان منتشر نشده است.

جدال میرسلیم و قالیباف؛ نبرد در جبهه اصول‌گرایان

سخنان مصطفی میرسلیم درباره تخلفات سال‌های گذشته شهرداری تهران و خارج شدن طرح تحقیق و تفحص از سوی مجلس شورای اسلامی و نشر توییت‌های نزدیکان قالیباف در حمایت از رئیس مجلس، شروع یک اختلاف دامنه‌دار در میان نیروهای اصول‌گراست. چندی قبل و در یادداشت «چالش‌های مجلس یازدهم» نوشته بودم: مجلس یازدهم آغاز به فعالیت کرد. 

چرخه معیوب دولت‌های بعد از جنگ

سرچشمه سیاست‌گذاری و رویکرد دولت‌ها با تمام تفاوت‌ها و شباهت‌هایی که میان مخالفان و موافقان آن‌ها از منظر تئوری‌پردازی، ظاهر طرفداران و چیدمان سیاست‌ها وجود دارد، به دولت‌های قبل و بعد از خودشان بسیار شبیه است. پس از سال 1376 و شکل‌گیری دولت اصلاحات بسیاری از روزنامه‌نگاران و منتقدان، دولت مرحوم‌هاشمی‌رفسنجانی را موافق سیاست‌های صندوق بین‌المللی پول و دنباله‌رو سیاست‌های تعدیل اقتصادی معرفی می‌کردند، در واقع مرحوم‌هاشمی‌و تیم اقتصادی او مقصر اصلی شکاف‌های اقتصادی در تمام کشور معرفی می‌شد.

ذبح واقعیت!

تجربه سال‌های اخیر نشریات وابسته به جریان‌های سیاسی، سازمان‌ها و نهادهای اقتصادی وابسته به دولت نه‌تنها در ارائه تصویر حقیقی از جامعه ایران امروز موفق نبوده است، بلکه با تفکر استراتژیک مبتنی بر دفاع از تمامیت کنش‌های نهاد متبوع مشغول نادیده گرفتن واقعیت شده‌اند. نشریات سازمانی و وابسته به بودجه سازمان‌ها، بولتن‌هایی داخلی هستند که حال سر از کیوسک مطبوعات درآورده‌اند. 

بازتولید مفهوم متفاوت از قدرت!

مفهوم قدرت به‌عنوان بنیان و کانونی‌ترین مبحث در دانش سیاسی از زوایای متفاوت قابل‌بررسی است. دوری و نزدیک‌بودن به قدرت و لمس آن زمینه‌ساز و شکل‌دهنده مفهوم قدرت نیز  هست. درواقع ما بر اساس بودن در قدرت به‌گونه‌ای متفاوت از زمانه‌ای که خارج از آن هستیم، به فهم قدرت دست می‌یابیم.گفت‌وگوها و کشمکش‌های مختلف در میان سیاست‌مداران در غیاب مفهوم قدرت صورت‌بندی می‌شود. 

اتحاد با سکوت

سخنان پرویز فتاح در یک برنامه تلویزیونی درباره ساختمان‌های متعلق به بنیاد مستضعفان و پس گرفتن آن‌ها او را در چشم اصول‌گرایان از مقام یک «طلبکار» به «بدهکار» تبدیل کرده است. آنچه فتاح درباره آن سخن گفت و مدعی بود حرف‌هایش انعکاس یک دغدغه برای بازگرداندن سرمایه‌های متعلق به یک نهاد اقتصادی است، با حواشی و موضع‌گیری‌های مختلف روبه‌رو شده است. 

واکسن قدرت!

شیوع ویروس کرونا در جهان باعث شد قدرت، برنامه‌ریزی، کنترل، مدیریت و توانایی ساختار دولت‌ها به محک دوباره گذاشته شود. گویا این ویروس عالم‌گیر فرصت و تهدیدی است برای بازنگری در سیاست دولت‌ها. قدرتی که هم‌زمان به‌سوی کنترل ویروس و کشف دارو در حال حرکت است. کنترل ویروس کرونا به‌صورت مستقیم به سیاست مرتبط است. تنها قسمتی از کنترل ویروس کرونا به دانش پزشکی ارتباط مستقیم دارد، آنچه در کلیت آن و در سطح جهان در حال مشاهده هستیم، توانایی دولت‌ها است، توانی که برآمده از سیاست است.