مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
نهجالبلاغه براي برگزارکنندگان کنگره، «يک کتاب» نيست؛ سندي است با مُهر تأييد نخبگان و غيرنخبگان، محکمتر از آنکه نيازمند جايگزين باشد. محوريتش نه شعار که برنامهمکتوب است و مي تواند هميشه در مرکز بماند، حتي اگر در کنار آن دهها کتاب ديگر باز شوند.
احمدرضا مصور، عضو شوراي اسلامي شهر اصفهان و رئيس کميسيون گردشگري، سرمايهگذاري و بهبود کسبوکار، يکي از تصميمسازان اين حوزه در پارلمان شهري است. مواضع او بيشتر بر ضرورت ساماندهي گردشگري و بهرهبرداري هدفمند از ظرفيتهاي اقتصادي شهر متمرکز است، اما گاه همين نگاه، محل بحث و نقد کارشناسان بوده است؛ بهويژه در موضوعاتي مانند حفظ بافت تاريخي در برابر نوسازيهاي تجاري، مديريت فشار گردشگران بر زيرساختها و چگونگي توزيع منافع اقتصادي در بين شهروندان.
جاده شرق اصفهان، اولش فریبنده است. هنوز نشانه هایی از زندگی دیده میشود؛ چند قطعه زمین که سبز ماندهاند، ردیفهایی از گندم که انگار با لجبازی رشد کردهاند. اما هرچه ماشین جلوتر میرود، سبزی عقب مینشیند. خاک، رنگ عوض میکند. ترکها عمیقتر میشوند و باد، چیزی شبیه آرد سفید را از روی زمین بلند میکند؛ خاکی که دیگر خاک معمولی نیست، نمک است. این همان جادهای است که سالها پیش، از میان کشتزار عبور میکرد؛ جادهای که حالا دارد از دل یک فروپاشی آرام رد میشود.
خبر رسمیِ انحلال سازمان امور عشایر ایران، چندان برای کارمندان سازمانها و خبرنگاران پایتخت غافلگیرکننده نبود؛ اما در شهرستان هایی که کوچ هنوز جریان دارد، از جمله فریدونشهر، سمیرم و مناطق عشایری اطراف خوانسار، این خبر همچون بادی سرد که یک شبه بر چادرها فرود آید، سنگینیاش را نشان داد.
این روزها نمایشگاه بین المللی اصفهان جای سوزن انداختن نیست، نمایشگاهی که میزبان هزاران نقش و طرح شده است تا بار دیگر اصفهان با هنرش در جهان بدرخشد.
چهارمین دوره مسابقات بین المللی نقاشی کودکان و نوجوانان اصفهان« پوپک»در حالی آغاز به کار کرده که در این دوره از جشنواره نه هزار و 933 نفر شرکت کردند و نزدیک به هزار و 211 اثر از 28 کشور دنیا برای این جشنواره ارسالشده است و این دوره از جشنواره با موضوع «داستان های شهر من» برای چهارمین بار به میزبانی اصفهان برگزار می شود.
يک اتاق با ديوارهاي سفيد، پر از قابهايي با اندازههاي متفاوت، آدم را اين قدر محو خود ميکند که يادت نميآيد عنواني داشته است يا نه شايد هم بدون هيچ نام و نشاني اميدهايي را نشان ميدهد که قاب شده اند توي هتل پنجستاره اصفهان.
در اعماق جلگه اصفهان، جایی که قرنها پیش سفرههای آب زیرزمینی هزاران سال باران، برف و ذوب کوهستانی را در خود ذخیره کرده بودند، اکنون سکوتی مرگبار حاکم است. این سکوت، نتیجه نبودِ آب نیست، نتیجه پایان یک حیات است. در این نقطه از زمین اصفهان، آبخوانها، این اسفنجهای زیرزمینی، نه فقط تشنه اند بلکه ساختارشان در حال فروپاشی است؛ گویی کسی نخهای فرش را کشیده و بافتش را شل کرده است.