برچسب حجت الاسلام صدوق

باید بر اساس عقلانیت نوّاب عامّ به جنگ عقلانیت مدرنیته رفت که این جنگ باعث می‌شود علاوه بر تولید علوم کاربردی جایگزین، زمینه برای طراحی تکنولوژی جدید و کنار گذاشتن تکنولوژی موجود ـ که بستر شهوت است ـ فراهم شود تا فنّ‌آوری به بستری برای عبادت تبدیل گردد. البته در دوران گذار و برای راهکار کوتاه‌مدّت و میان‌مدّت باید از تکنولوژی روز استفاده کرد و نمی‌توان به سرعت از آن فاصله گرفت، اما در راهکار درازمدّت و در صورت تشکیل یک تمدّن نوین الهی قبل از ظهور، عبادت به تکنولوژی متناسب با خود نیازمند خواهد بود.

از این دانشمند انقلابی، تیزبین، هوشیار و آینده‌نگر، آثار گرانقدر دیگری نیز به جا مانده که از جمله آنها می‌توان به «تطبیق علم اصول فقه احکام حکومتی»، «تطبیق علم فقه احکام حکومتی» در قالب بیش از هزار جلسه‌ی پژوهشی، «تبیین نخبگانی از اقتصاد مقاومتی؛ زمینه‌ای برای جلوگیری از تأویل آن توسط اقتصاد متداول» و «تحلیل قیام عاشورا و نگاهی نو به اسلامیتِ انقلاب؛ راهی به سوی فلسفه‌‌ی فرج حضرت ولی‌عصر» اشاره کرد.

فتنه‌ 88 نیز در همین راستا قابل تحلیل است، زیرا عدّه‌ای با زیرسوال بُردن مقاومت نظام در برابر امریکا، به دنبال آن بودند که سبک زندگی غربی و الزامات آن را به مقام معظم رهبری تحمیل کنند. مسأله‌ی برجام هم مرتّباً این ادراک را در جامعه مطرح می‌کند که زندگی در دنیای امروز، بمثابه عضویت در یک فدراسیون یا باشگاه ورزشی است که قوانینی مشخص دارد، اما نظام جمهوری اسلامی بدون توجه به این واقعیت‌ها، به دنبال تغییر این قوانین است.

فقدان وجدان عمومی نسبت به فجایع ناشی از سبک زندگی غربی است که باعث شده جامعه‌ی جهانی توسط تمدّن مدرن مسحور شود. این روند حتی ملّت ایران را ـ که در عرصه‌ی سیاسی بیدار شده و بت‌های سیاسی جهان امروز را در هم شکسته ـ در عرصه‌های فرهنگی و اقتصادی دچار چالش کرده و موجب شده تا فضا برای همراهی مردم و نخبگان با دغدغه‌های رهبری در موضوعاتی چون «اقتصاد مقاومتی، الگوی پیشرفت اسلامی ایرانی، مسمومیت علوم انسانیِ غربی و...» فراهم نگردد.

هدف از نقد سبک زندگی غربی در این سلسله مباحث، بررسی موضوع سبک زندگی از منظر حاکمیت و تعیین تکلیف نظام اسلامی در این مقوله و نفی روش‌های موجود و تلاش برای دستیابی به نسخه دینی و الهی در اداره کشور است؛ همان‌گونه که کلمه توحید «لا اله الا الله» ابتدا با نفی تمامی معبودها آغاز شده و از این طریق است که به اعلام عبودیت در برابر «الله» منتهی می‌شود.

نظم‌هایی که در سبک زندگی غربی مبنای عمل تمامی شهروندان قرار می‌گیرند، برخی را دچار این توهم کرده که کشورهای غربی در حال عمل به اسلام و تبعیت از دستورهای آن در مورد نظم و انتظام امور هستند و در مقابل، این مسلمانان هستند که بویی از فرهنگ اسلام نبرده‌اند! غافل از آن‌که چنین رویکردهایی می‌تواند مصداق کاملی برای این آیه شریفه باشد که: «أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنَ الْكِتَابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هَٰؤُلَاءِ أَهْدَىٰ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا.

اگر در گذشته قوم شعیب با وصف «کم‌فروشی» و قوم لوط براساس عمل شنیع «لواط» به کفر و شرک در غلتیدند، تمدن مدرن به حدی از تفرعن رسیده که ملت‌ها با هفتاد وصف از اخلاق رذیله، به سجده در برابر سبک زندگی غربی وادار می‌شوند و پایتخت‌ها و کلان‌شهرها در نظام مادی، حقیقتی جز این ندارد. در واقع موضوع شهرها در سبک زندگی مدرن، نیاز و ارضای مادی است.

عرصه فرهنگ در سبک زندگی غربی، توسط دستگاه‌های «انگیزشی، پرورشی و گزینشی» مدیریت می‌شود. در بخش انگیزشی، رسانه‌ها با هدایت و کنترل افکار عمومی، باعث انگیزش اجتماعی برای انسان‌هایی می‌شوند که باید در تولید سود بیشتر مشارکت کنند. در بخش پرورشی، مراکزی مانند مهدهای کودک، مدارس، دانشگاه‌ها و... فعال هستند تا افراد ایده‌ تحقیقاتی جدیدی ارائه دهد که موجب تسخیر بازار و دستیابی به سودهای نجومی شود. در بخش گزینشی، بر تجربه‌کردن رذایل و پلیدی‌های مختلف تأکید می‌شود تا روحیه‌ی خودداری و حیا و سایر امور فطری که به‌مثابه مانعی در برابر ارتکاب جنایات و تعدی‌ها هستند، از بین برود.