صندوقچه اسرار سالک
یک هفتهای طول کشید تا بتوانیم قرار مصاحبه را برای ساعت 9 صبح روز شنبه 19 مهر در دفتر مجمع نمایندگان اصفهان هماهنگ کنیم. به دفتر مجمع رسیدیم و به داخل آپارتمانی نسبتا نوساز هدایت شدیم. تمام اسباب و وسایل داخل آپارتمان خلاصه میشد در یک فرش با رنگ نوستالژیک قرمز لاکی، یک دست مبل قهوهای رنگ نسبتا قدیمی و یک میز غذاخوری. روی میز عبایی قهوهایرنگ و منظم تاخورده و عمامهای سفید به چشم میخورد. بعد از چند دقیقهای که به انتظار نشسته بودیم، صدایی شنیده شد و از پسر جوانی که در اتاق حضور داشت خواست عبا و عمامه را با خود ببرد. احمد سالک حالا با همان چهرهای که سالهاست از او به خاطر داریم و البته با چینوچروکهای بیشتر از سالهای قبل که او را از نزدیک دیده بودیم، روبهرویمان مینشیند و با لحنی باطمأنینه از خاطرات قبل و بعد از انقلاب برایمان میگوید؛ از روزگاری که در کوچهپسکوچههای اصفهان به دنبال سرنگونی رژیم شاه بود تا امروز که برخلاف ظاهر آرامش، منتقدی ناآرام و صریح برای غیر همفکرانش محسوب میشود.