برچسب باید جنگ را باور کنیم

پشت این ساختمان سه‌طبقه به قبرستان تخت فولاد گرم است و پیاده‌روی آن در همه ایام سال، پر از آدم عصبانی و داغ‌دیده و مستأصل. این تصویر، برای همه اصفهانی‌ها آشناست: سربازی دست به باتوم در ورودی ساختمان پزشکی قانونی ایستاده و زنی ضجه می‌زند وای دَدم واددم وا…..!
این ساختمان پشت کاج‌های بلندِ گرما‌دیده میدان فیض پنهان شده و نرده‌های آهنی سبز رنگ‌رفته و خراشیده دارد. اینجا، منزلِ بعد از مرگ و جرح است، جایی است که در همسایگی خوراکی‌فروشی‌های دور مــیــدان، مرگ را تــأیــیــد می‌کنند!

به آبی که می‌نوشید توجه می‌کنید و آیا از سلامت آن و شیوه صحیح مصرف این مایه حیاتی اطلاع دارید؟ نکاتی در این زمینه وجود دارد که به برخی از آن‌ها حکیم بهنام یوسفیان، پژوهشگر، استاد و عضو شورای آموزش پژوهشکده طب‌الصادق دانشگاه آزاد اسلامی (واحد خوراسگان) می‌پردازد.

اولین روز از تابستان، یعنی ۲۲ ژوئن «روز رسانه مثبت» نام‌گذاری شده است؛ روزی که دستیابی به آن، دست‌کم در یک سال و نیم گذشته‌ای که ایرانی‌ها پشت سر گذاشته‌اند، برای خیلی‌ها آرزو شده است. کرونا و مرگ‌ومیرهای ناگهانی، تصادف‌های گاه‌وبیگاه، حوادث پیش‌بینی‌نشده و… خبر خوب و مثبت را این روزها بدل به کیمیا و نایاب کرده و به همین دلیل نیز جامعه هر روز در معرض حجم زیادی از خبرهای ناخوشایند و منفی قرار می‌گیرد؛ اخباری که باعث تزریق یأس و ناامیدی در بین افراد می‌شود و اضطراب و استرس را افزایش می‌دهد. اما آیا در ایران، اخبار مثبتی برای بازنمایی در رسانه‌ها وجود ندارد؟

خودکشی پایان دادن عامدانه به زندگی است. خشونتی با قساوت علیه خود که تاسف‌بارترین شکل مرگ از نظر ناظر و شاهد چنین عملی است. در دهه‌های اخیر این مقوله شکل فزاینده‌ای داشته است. سازمان بهداشت جهانی در سال 2015، هشتصدهزار مرگ را از طریق خودکشی اعلام کرده. بحث و پرداختن به خودکشی در دوران کرونا، اهمیت زیادی پیدا کرده است. در اخبار ایران مدام می‌شنویم که کودکان و نوجوانان به دلیل مشکلات اقتصادی، دور شدن از فضای آموزشی و فشارهای فرهنگی دست به خودکشی زده‌اند. به دلیل آمار فزاینده خودکشی در ایران، چهارشنبه 2 تیر 1400، در فضای اسکای روم نشستی با حضور دکتر محمدرضا جلالی در خصوص خودکشی نوجوانان، شکل گرفت. در این نشست به آسیب‌شناسی این مقوله پرداخته شد و راه حل‌هایی جهت پیشگیری از آن مطرح شد.