برچسب باید جنگ را باور کنیم

آدرس ابتدای خیابان ابن‌سیناست، پله‌های ساختمان را که بالا می‌رویم، تابلوی دکتر علی‌اصغر زرین، دندان‌پزشک، راهنمای مسیرمان می‌شود، آن روز هیچ نوبتی برای بیماران در نظر نگرفته، وقتش را خالی کرده تا از پدر بگوید؛ از شهید عبدالرسول زرین، صیاد خمینی، گردان تک‌نفره؛ تک‌تیرانداز برجسته‌ای که نامش در رویترز به‌عنوان برترین تک‌تیرانداز جهان آورده شده است. دکتر علی‌اصغر زرین، پنجمین فرزند شهید، در زمان شهادت پدر هشت سال بیشتر نداشته، اما خاطرات او در ذهنش چنان زیبا نقش بسته که می‌تواند ساعت‌ها از او بگوید؛ از عطر گل یخ پدر، که همیشه موقع بیرون رفتن پشت گوش‌های علی‌اصغر می‌زده، از موتورسواری با او برای رفتن به مسجد و بازار و محله‌ها، از حساسیت پدر به اسراف و دروغ، از لحظه برگشت او از کردستان و قمقمه آبی که همراهش بود، مزه آن آب هنوز زیر زبانش مانده است، از انتظار کشیدن و سر از پا نشناختن برای یک‌لحظه دیدن او، از خداحافظی که روبه‌روی قامت بلند پدر ایستاد و از او خواهش کرد نرود، اما در جواب شنید: اگر نروم بچه‌ها قتل‌عام می‌شوند و در تمامی لحظات گفتن خاطرات، کلامش با بغض گره خورده بود؛  اما زمانی که خاطره انتظار کشیدن پدر را تعریف کرد، بغضش به اوج رسید.

1) پای جنگ که به میان آید، حرف از خشونت سیاسی می‌شود. دعوایی که بیش از سه سال طول بکشد، بی‌رحمی تعمدانه، عملی مبتنی بر زور و واژه‌هایی که جریحه‌دار می‌کند روح آدم را. دفاع، تنها راه مقابله با جنگ است. دفع شر، حفظ کردن، بازداشتن و بنویسیم ایستادن تا نفس آخر، بگوییم خلق حماسه و جان دهیم وقتی درگیر اعداد می‌شویم اما کمتر از وجبی خاک ندهیم به اجنبی.

جمله معروفی درباره آتش‌نشان‌هـای ایرانی هست کـه می‌گوید: «آتش‌نشانی شغل نیست؛ عشق است.» معنای این جمله آن‌قدر صائب و گویاست که نیازی به توضیح ندارد. کافی است تنها لحظه‌ای خاطره تلخ هفتم مهر1359 را که پالایشگاه آبادان در جنگ ایران و عراق، دوبار مورد حمله قرار گرفت و  به شهادت تعداد زیادی از آتش‌نشان‌های غیور ایرانی ختم شد به خاطر بیاوریم تا ببینیم که این قشر، چگونه از جان و خان و مان خویش برای نجات هم‌نوع مایه می‌گذارند. حالا اما هفتم مهر دیگری از راه رسیده و حوادث دیگرگونه شده‌اند. در این گزارش مروری داریم بر برخی از حوادثی که آتش‌نشان‌های اصفهانی در یک‌سال اخیر آن‌ها را مدیریت کرده و به سرانجام رسانده‌اند.

بیماری کووید19 به مرحله فوق‌بحرانی در کشور رسیده است و مهار و کنترل آن روزبه‌روز سخت‌تر و فرسایشی‌تر می‌شود؛ به‌طوری‌که از یکی دو هفته اخیر، روزانه بیش از 150 نفر براثر ابتلا به ویروس کرونا جان خود را از دست می‌دهند و بیش از سه‌هزار نفر بیمار نیز در سرتاسر ایران شناسایی می‌شوند؛ بیمارانی که حالا بیشتر مراکز درمانی را به خود اختصاص داده‌اند و آن‌ها را اشباع کرده‌اند و شرایط بسیار سختی را پشت سر می‌گذارند. به همین منظور بایدها و نبایدهای بیماران کرونایی هرروز بیشتر و دایره محدودیت‌هایشان بزرگ‌تر می‌شود و آن‌ها را وادار می‌کند تا برای خلاصی یافتن از این ویروس مهلک، دست به هر کاری بزنند.