مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
اگر عدالت در جامعه جای خود را به تبعیض و بی عدالتی بدهد و مردم از همدیگر و مسئولان ناراضی باشند، وحدت در آن جامعه معنا نخواهد داشت؛ زیرا با کوچکترین بحرانی، کینهها بروز میکند، آتش اختلاف شعله میکشد و ناراحتیهای درونی افراد آشکار میشود.
در این عصر، رسالت خطیر پاسداری از همه ارزش های دین مبین اسلام در برابر هجوم بی مرز، بر دوش فرزند رشید امام جواد علیه السلام و نوه خورشید خراسان، ابوالحسن امام هادی علیه السلام است. پاسداری از کتاب هدایت و نور و پاسداری از میراث گرانبهای حدیث نبوی و انتقال کامل این معارف به جامعه، برنامه زندگی امام هادی علیه السلام است.
حضرت هادی ـ علیه السلام ـ با آنکه بیشتر دوست داشت در شهر و وطن خود یعنی مدینه بماند، به سامرّا آمد. چند سال بعد هم خانواده او به این شهر آمدند. بیست سال از عمر خود را در این شهر گذراند و با همه محدودیتها و کنترل ها، هدایت شیعه را بر عهده داشت.
امام هادی (ع) درباره فارس بن حاتم دستور داده بود او را سبک بشمارند و دروغگو بدانند و آبرویش را ببرند؛ ولی از بحث در اینباره بپرهیزند و با او مشورت نکنند و فرصتی برای شر افروزی در اختیارش نگذارند.
هیئتیهای آنسالها اینسبک را میشناسند که در شهادت حضرت زهرا (س) با شعر «از پگاهان تا دل شب، کَس نداند من چه دیدم» و در شهادت امام رضا (ع) با شعر «تا رضا از زهر کینه، گشته قلبش پارهپاره» ارائه شد.
وقتی حضرت هادی (ع) روی اسب نشست، اینسعایتکننده آمد و گفت «ببین! تو را میبرند و از مدینه جدت جدا میکنند! همه اینکارها را من کردهام. حالا هم اگر لب تر کنی و به کسی چیزی بگویی، میروم باغات دوستانت را به آتش میکشم. چشمههایشان را کور میکنم.» رسما دارد تهدید میکند.
بزن بر سینه و سر، کشته شد هادی (ع) به دست دشمن، سامرا غرق در عزای اوست، صدای شیون شیعه از هر جا شنیده میشود. شهادت امام علی النقی تسلیت باد.